गुरूचा शीख अनुयायी स्वतःला गमावतो आणि जिवंत असतानाच त्याच्या जीवनात मोक्ष प्राप्त करतो. घर धारकाचे जीवन जगताना, त्याला त्याच्या मार्गात येणाऱ्या त्रासाची किंवा शांती/आरामाची चिंता वाटत नाही.
आणि मग जन्म आणि मृत्यू, पाप आणि धार्मिकता, स्वर्ग आणि नरक, सुख आणि क्लेश, चिंता आणि आनंद हे सर्व त्याच्यासाठी समान आहेत.
अशा गुरुभान असणाऱ्या व्यक्तीसाठी जंगल आणि घर, भोग आणि त्याग, लोकपरंपरा आणि धर्मग्रंथातील परंपरा, ज्ञान आणि चिंतन, शांती आणि संकट, दुःख आणि सुख, मैत्री आणि वैर हे सर्व सारखेच असते.
पृथ्वी किंवा सोन्याचा एक गठ्ठा, विष आणि अमृत, पाणी आणि अग्नी हे सर्व गुरु-जाणिवा माणसासाठी सारखेच असतात. कारण, गुरुच्या नित्य ज्ञानाच्या स्थिर अवस्थेत लीन राहणे हेच त्याचे प्रेम आहे. (९०)