कबित सवैये भाई गुरदास जी

पान - 406


ਜੈਸੇ ਹੰਸ ਬੋਲਤ ਹੀ ਡਾਕਨ ਹਰੈ ਕਰੇਜੌ ਬਾਲਕ ਤਾਹੀ ਲੌ ਧਾਵੈ ਜਾਨੈ ਗੋਦਿ ਲੇਤ ਹੈ ।
जैसे हंस बोलत ही डाकन हरै करेजौ बालक ताही लौ धावै जानै गोदि लेत है ।

ज्याप्रमाणे एखादी दुर्भावनापूर्ण स्त्री एखाद्या मुलावर तिच्या गोड आणि निरागस बोलण्याने मोहित करते जे मुलाला तिच्याकडे आकर्षित करते ज्याला वाटते की ती तिच्यावर आपले प्रेम देईल.

ਰੋਵਤ ਸੁਤਹਿ ਜੈਸੇ ਅਉਖਦ ਪੀਆਵੈ ਮਾਤਾ ਬਾਲਕੁ ਜਾਨਤ ਮੋਹਿ ਕਾਲਕੂਟ ਦੇਤ ਹੈ ।
रोवत सुतहि जैसे अउखद पीआवै माता बालकु जानत मोहि कालकूट देत है ।

ज्याप्रमाणे आई तिच्या दुःखावर आणि रडणाऱ्या मुलाला औषध देते पण मुलाला वाटते की ती त्याला विष देत आहे.

ਹਰਨ ਭਰਨ ਗਤਿ ਸਤਿਗੁਰ ਜਾਨੀਐ ਨ ਬਾਲਕ ਜੁਗਤਿ ਮਤਿ ਜਗਤ ਅਚੇਤ ਹੈ ।
हरन भरन गति सतिगुर जानीऐ न बालक जुगति मति जगत अचेत है ।

प्रापंचिकांची बुद्धीही या मुलासारखी आहे. त्यांच्यातील सर्व दुर्गुणांचा नाश करण्यास समर्थ असलेल्या ईश्वरासारख्या खऱ्या गुरूंचे गुण त्यांना माहीत नाहीत. या संदर्भात भाई गुरदास जी म्हणतात: "अवगुण लै गन विकनई वाचनै दा सूरा". वर. १३/

ਅਕਲ ਕਲਾ ਅਲਖ ਅਤਿ ਹੀ ਅਗਾਧ ਬੋਧ ਆਪ ਹੀ ਜਾਨਤ ਆਪ ਨੇਤ ਨੇਤ ਨੇਤ ਹੈ ।੪੦੬।
अकल कला अलख अति ही अगाध बोध आप ही जानत आप नेत नेत नेत है ।४०६।

खरे गुरु सर्व बाबतीत परिपूर्ण असतात. तो आपल्या आकलनापलीकडचा आहे. त्याच्या अफाट ज्ञानाचा कोणीही अंदाज घेऊ शकत नाही. त्यालाच स्वतःची क्षमता माहीत असते. एवढेच म्हणता येईल - तो अनंत, अनंत, अनंत आहे. (४०६)