ज्याप्रमाणे एखादी दुर्भावनापूर्ण स्त्री एखाद्या मुलावर तिच्या गोड आणि निरागस बोलण्याने मोहित करते जे मुलाला तिच्याकडे आकर्षित करते ज्याला वाटते की ती तिच्यावर आपले प्रेम देईल.
ज्याप्रमाणे आई तिच्या दुःखावर आणि रडणाऱ्या मुलाला औषध देते पण मुलाला वाटते की ती त्याला विष देत आहे.
प्रापंचिकांची बुद्धीही या मुलासारखी आहे. त्यांच्यातील सर्व दुर्गुणांचा नाश करण्यास समर्थ असलेल्या ईश्वरासारख्या खऱ्या गुरूंचे गुण त्यांना माहीत नाहीत. या संदर्भात भाई गुरदास जी म्हणतात: "अवगुण लै गन विकनई वाचनै दा सूरा". वर. १३/
खरे गुरु सर्व बाबतीत परिपूर्ण असतात. तो आपल्या आकलनापलीकडचा आहे. त्याच्या अफाट ज्ञानाचा कोणीही अंदाज घेऊ शकत नाही. त्यालाच स्वतःची क्षमता माहीत असते. एवढेच म्हणता येईल - तो अनंत, अनंत, अनंत आहे. (४०६)