कबित सवैये भाई गुरदास जी

पान - 149


ਧੰਨਿ ਧੰਨਿ ਗੁਰਸਿਖ ਸੁਨਿ ਗੁਰਸਿਖ ਭਏ ਗੁਰਸਿਖ ਮਨਿ ਗੁਰਸਿਖ ਮਨ ਮਾਨੇ ਹੈ ।
धंनि धंनि गुरसिख सुनि गुरसिख भए गुरसिख मनि गुरसिख मन माने है ।

धन्य तो जो गुरूंचा उपदेश स्वीकारून त्याचा शिष्य (भक्त) बनतो. या प्रक्रियेत त्याचे मन खऱ्या गुरूमध्ये आश्वस्त होते.

ਗੁਰਸਿਖ ਭਾਇ ਗੁਰਸਿਖ ਭਾਉ ਚਾਉ ਰਿਦੈ ਗੁਰਸਿਖ ਜਾਨਿ ਗੁਰਸਿਖ ਜਗ ਜਾਨੇ ਹੈ ।
गुरसिख भाइ गुरसिख भाउ चाउ रिदै गुरसिख जानि गुरसिख जग जाने है ।

त्यांची (गुरूंची) शिकवण श्रद्धेने स्वीकारल्याने भक्ताच्या हृदयात प्रेम आणि उत्साह निर्माण होतो. जो गुरूंच्या शिकवणीवर एकच मनाने परिश्रम करतो, तो गुरूंचा खरा शीख म्हणून जगभर ओळखला जातो.

ਗੁਰਸਿਖ ਸੰਧਿ ਮਿਲੈ ਗੁਰਸਿਖ ਪੂਰਨ ਹੁਇ ਗੁਰਸਿਖ ਪੂਰਨ ਬ੍ਰਹਮ ਪਹਚਾਨੇ ਹੈ ।
गुरसिख संधि मिलै गुरसिख पूरन हुइ गुरसिख पूरन ब्रहम पहचाने है ।

गुरू आणि त्याच्या शीख यांचे प्रभुच्या नावावर कठोर ध्यान केल्यामुळे, ज्यामुळे तो गुरुच्या शिकवणींचा प्रामाणिकपणे आणि कुशलतेने आचरण करू शकतो, तेव्हा शीख पूर्ण परमेश्वराला ओळखतो.

ਗੁਰਸਿਖ ਪ੍ਰੇਮ ਨੇਮ ਗੁਰਸਿਖ ਸਿਖ ਗੁਰ ਸੋਹੰ ਸੋਈ ਬੀਸ ਇਕੀਸ ਉਰਿ ਆਨੇ ਹੈ ।੧੪੯।
गुरसिख प्रेम नेम गुरसिख सिख गुर सोहं सोई बीस इकीस उरि आने है ।१४९।

आपल्या गुरूंच्या शिकवणीवर परिश्रम करण्यात शीखांची प्रामाणिकता दोघांनाही एक होण्याच्या मर्यादेपर्यंत एकत्र आणते. विश्वास ठेवा! वाहेगुरु, वाहेगुरु (भगवान) आणि तुही तुही (तो एकटा, तो एकटा) यांचे वारंवार मंत्रोच्चार करून तो परमेश्वराला आपल्या हृदयात स्थान देतो.