धन्य तो जो गुरूंचा उपदेश स्वीकारून त्याचा शिष्य (भक्त) बनतो. या प्रक्रियेत त्याचे मन खऱ्या गुरूमध्ये आश्वस्त होते.
त्यांची (गुरूंची) शिकवण श्रद्धेने स्वीकारल्याने भक्ताच्या हृदयात प्रेम आणि उत्साह निर्माण होतो. जो गुरूंच्या शिकवणीवर एकच मनाने परिश्रम करतो, तो गुरूंचा खरा शीख म्हणून जगभर ओळखला जातो.
गुरू आणि त्याच्या शीख यांचे प्रभुच्या नावावर कठोर ध्यान केल्यामुळे, ज्यामुळे तो गुरुच्या शिकवणींचा प्रामाणिकपणे आणि कुशलतेने आचरण करू शकतो, तेव्हा शीख पूर्ण परमेश्वराला ओळखतो.
आपल्या गुरूंच्या शिकवणीवर परिश्रम करण्यात शीखांची प्रामाणिकता दोघांनाही एक होण्याच्या मर्यादेपर्यंत एकत्र आणते. विश्वास ठेवा! वाहेगुरु, वाहेगुरु (भगवान) आणि तुही तुही (तो एकटा, तो एकटा) यांचे वारंवार मंत्रोच्चार करून तो परमेश्वराला आपल्या हृदयात स्थान देतो.