मन, शब्द आणि कृती यांच्या सुसंवादी अवस्थेमुळे, नाम सिमरनचे प्रेमळ अमृत लाभलेला गुरु शिष्य अत्यंत जागरूक अवस्थेत पोहोचतो.
नामाच्या सुगंधाने त्याला खऱ्या गुरूसारखे दर्शन घडते. त्याचे कान सतत त्याचे आकाशीय संगीत ऐकतात.
शब्द आणि चेतनेचे हे सुसंवादी एकीकरण त्याची जीभ गोड आणि आरामदायी बनवते.
त्याचा श्वासोच्छ्वास देखील सुगंधित आहे आणि त्याची मानसिक क्षमता आणि नाम यांच्यातील सुसंवादी संबंधाची उच्च स्थिती प्रतिबिंबित करते.
अशा रीतीने भगवंताच्या नामाच्या सुवासिक सुगंधाने जीभ, डोळे, कान आणि नाकपुड्यांवर नित्य चिंतन केल्याने, गुरू-भावना असणाऱ्या व्यक्तीला लाखो ब्रह्मांडात वास करणाऱ्या भगवंताचे अस्तित्व जाणवते. (५३)