ज्याप्रमाणे झोपेत असताना एखाद्याच्या घराला आग लागते आणि तो उठतो आणि विहीर खोदण्यास सुरुवात करतो, तो आग विझवण्यात यशस्वी होऊ शकत नाही. त्याऐवजी, तो नंतर पश्चात्ताप करतो आणि रडतो.
लढाई सुरू असताना एखाद्याला जशी युद्धाची कला शिकायची असते, तसा तो निरर्थक प्रयत्न असतो. विजय मिळू शकत नाही.
ज्याप्रमाणे एक प्रवासी रात्री झोपायला जातो आणि त्याचे सर्व सोबती त्याला मागे टाकून पुढे जातात, मग दिवस उजाडल्यावर तो आपले सर्व सामान घेऊन कुठे जाणार?
त्याचप्रमाणे ऐहिक प्रेम आणि आसक्तीमध्ये अडकलेला अज्ञानी मनुष्य आपले जीवन संपत्ती जमा करण्यात व्यतीत करतो. शेवटच्या श्वासावर असताना तो परमेश्वराच्या नामात आपले मन कसे गुंतवू शकतो? (४९५)