कबित सवैये भाई गुरदास जी

पान - 160


ਜੈਸੇ ਚਕਈ ਮੁਦਿਤ ਪੇਖਿ ਪ੍ਰਤਿਬਿੰਬ ਨਿਸਿ ਸਿੰਘ ਪ੍ਰਤਿਬਿੰਬ ਦੇਖਿ ਕੂਪ ਮੈ ਪਰਤ ਹੈ ।
जैसे चकई मुदित पेखि प्रतिबिंब निसि सिंघ प्रतिबिंब देखि कूप मै परत है ।

जशी लाल पायांची तीतर (चकवी) तिची प्रतिमा पाहून आनंदी होतो आणि तिला तिचा प्रियकर मानतो, तर सिंह पाण्यामध्ये आपली प्रतिमा पाहून विहिरीत उडी मारतो आणि त्याला आपला प्रतिस्पर्धी मानतो;

ਜੈਸੇ ਕਾਚ ਮੰਦਰ ਮੈ ਮਾਨਸ ਅਨੰਦਮਈ ਸ੍ਵਾਨ ਪੇਖਿ ਆਪਾ ਆਪੁ ਭੂਸ ਕੈ ਮਰਤ ਹੈ ।
जैसे काच मंदर मै मानस अनंदमई स्वान पेखि आपा आपु भूस कै मरत है ।

एखाद्या व्यक्तीला आरशात जडलेल्या घरात आपली प्रतिमा पाहून आनंद वाटतो, तर कुत्रा सतत भुंकतो आणि सर्व प्रतिमा इतर कुत्र्यांप्रमाणे मानतो;

ਜੈਸੇ ਰਵਿ ਸੁਤਿ ਜਮ ਰੂਪ ਅਉ ਧਰਮਰਾਇ ਧਰਮ ਅਧਰਮ ਕੈ ਭਾਉ ਭੈ ਕਰਤ ਹੈ ।
जैसे रवि सुति जम रूप अउ धरमराइ धरम अधरम कै भाउ भै करत है ।

सूर्याचा पुत्र मृत्यूच्या देवदूताच्या रूपात अनीतिमान लोकांसाठी भीतीचा विषय बनतो, परंतु स्वत: ला धार्मिकतेचा राजा म्हणून प्रक्षेपित करून नीतिमान लोकांवर प्रेम करतो;

ਤੈਸੇ ਦੁਰਮਤਿ ਗੁਰਮਤਿ ਕੈ ਅਸਾਧ ਸਾਧ ਆਪਾ ਆਪੁ ਚੀਨਤ ਨ ਚੀਨਤ ਚਰਤ ਹੈ ।੧੬੦।
तैसे दुरमति गुरमति कै असाध साध आपा आपु चीनत न चीनत चरत है ।१६०।

म्हणून फसवणूक करणारे आणि फसवणूक करणारे त्यांच्या मूळ शहाणपणामुळे स्वतःला ओळखत नाहीत. याउलट, ईश्वरी माणसे खऱ्या गुरूची बुद्धी आत्मसात करतात आणि स्वतःला ओळखतात. (१६०)