कबित सवैये भाई गुरदास जी

पान - 207


ਬਿਰਹ ਬਿਓਗ ਰੋਗੁ ਦੁਖਤਿ ਹੁਇ ਬਿਰਹਨੀ ਕਹਤ ਸੰਦੇਸ ਪਥਿਕਨ ਪੈ ਉਸਾਸ ਤੇ ।
बिरह बिओग रोगु दुखति हुइ बिरहनी कहत संदेस पथिकन पै उसास ते ।

आपल्या प्रिय पतीपासून विभक्त होण्याच्या आणि वियोगाच्या वेदना, एक व्यथित पत्नी मोठमोठे उसासे टाकते आणि प्रवासी लोकांद्वारे तिच्या प्रिय पतीला संदेश पाठवते.

ਦੇਖਹ ਤ੍ਰਿਗਦ ਜੋਨਿ ਪ੍ਰੇਮ ਕੈ ਪਰੇਵਾ ਪਰ ਕਰ ਨਾਰਿ ਦੇਖਿ ਟਟਤ ਅਕਾਸ ਤੇ ।
देखह त्रिगद जोनि प्रेम कै परेवा पर कर नारि देखि टटत अकास ते ।

माझ्या प्रिय! एक प्रेमळ कबूतर, भ्रष्ट उत्पत्तीची एक प्रजाती, अधीरपणे उंच आकाशातून त्याच्या जोडीदाराकडे कशी उडते ते पहा.

ਤੁਮ ਤੋ ਚਤੁਰਦਸ ਬਿਦਿਆ ਕੇ ਨਿਧਾਨ ਪ੍ਰਿਅ ਤ੍ਰਿਅ ਨ ਛਡਾਵਹੁ ਬਿਰਹ ਰਿਪ ਰਿਪ ਤ੍ਰਾਸ ਤੇ ।
तुम तो चतुरदस बिदिआ के निधान प्रिअ त्रिअ न छडावहु बिरह रिप रिप त्रास ते ।

माझ्या प्रिय! तू सर्व ज्ञानाचे भांडार आहेस; तू तुझ्या स्त्रीला वियोगाच्या वेदनांपासून का सोडवत नाहीस?

ਚਰਨ ਬਿਮੁਖ ਦੁਖ ਤਾਰਿਕਾ ਚਮਤਕਾਰ ਹੇਰਤ ਹਿਰਾਹਿ ਰਵਿ ਦਰਸ ਪ੍ਰਗਾਸ ਤੇ ।੨੦੭।
चरन बिमुख दुख तारिका चमतकार हेरत हिराहि रवि दरस प्रगास ते ।२०७।

अंधाऱ्या रात्री चमकणारे तारे सर्वांना घाबरवतात, म्हणून मी तुझ्या पवित्र चरणांपासून वियोगाने व्यथित झालो आहे. तुमची सूर्यासारखी तेजस्वी झलक दिसू लागताच हे सर्व त्रासदायक चमकणारे तारे लवकरच अदृश्य होतील. (२०७)