कबित सवैये भाई गुरदास जी

पान - 69


ਜੈਸੇ ਨਾਉ ਬੂਡਤ ਸੈ ਜੋਈ ਨਿਕਸੈ ਸੋਈ ਭਲੋ ਬੂਡਿ ਗਏ ਪਾਛੇ ਪਛਤਾਇਓ ਰਹਿ ਜਾਤ ਹੈ ।
जैसे नाउ बूडत सै जोई निकसै सोई भलो बूडि गए पाछे पछताइओ रहि जात है ।

ज्यांना बुडणाऱ्या बोटीतून वाचवले ते धन्य. बुडले तर पश्चात्ताप करण्याशिवाय काहीच उरणार नाही.

ਜੈਸੇ ਘਰ ਲਾਗੇ ਆਗਿ ਜੋਈ ਬਚੈ ਸੋਈ ਭਲੋ ਜਰਿ ਬੁਝੇ ਪਾਛੇ ਕਛੁ ਬਸੁ ਨ ਬਸਾਤ ਹੈ ।
जैसे घर लागे आगि जोई बचै सोई भलो जरि बुझे पाछे कछु बसु न बसात है ।

जळत्या घरातून सुटलेले सर्व लोक धन्य आहेत. जळून राख झाली तर काहीच करता येत नाही.

ਜੈਸੇ ਚੋਰ ਲਾਗੇ ਜਾਗੇ ਜੋਈ ਰਹੈ ਸੋਈ ਭਲੋ ਸੋਇ ਗਏ ਰੀਤੋ ਘਰ ਦੇਖੈ ਉਠਿ ਪ੍ਰਾਤ ਹੈ ।
जैसे चोर लागे जागे जोई रहै सोई भलो सोइ गए रीतो घर देखै उठि प्रात है ।

चोर चोरी करत असताना जागे झाल्यावर त्याच्या मागे जे काही उरते ते बोनस आणि आशीर्वाद असते. नाहीतर सकाळी घर रिकामे दिसायचे.

ਤੈਸੇ ਅੰਤ ਕਾਲ ਗੁਰ ਚਰਨ ਸਰਨਿ ਆਵੈ ਪਾਵੈ ਮੋਖ ਪਦਵੀ ਨਾਤਰ ਬਿਲਲਾਤ ਹੈ ।੬੯।
तैसे अंत काल गुर चरन सरनि आवै पावै मोख पदवी नातर बिललात है ।६९।

त्याचप्रमाणे एखादा मार्गस्थ मनुष्य आयुष्याच्या अगदी शेवटच्या क्षणीही गुरूंच्या आश्रयाला आला तर त्याला मुक्ती प्राप्त होऊ शकते. अन्यथा तो मृत्यूच्या देवदूतांच्या हाती पडेल आणि रडत राहील. (६९)