कबित सवैये भाई गुरदास जी

पान - 41


ਜੈਸੇ ਕੁਲਾ ਬਧੂ ਗੁਰ ਜਨ ਮੈ ਘੂਘਟ ਪਟ ਸਿਹਜਾ ਸੰਜੋਗ ਸਮੈ ਅੰਤਰੁ ਨ ਪੀਅ ਸੈ ।
जैसे कुला बधू गुर जन मै घूघट पट सिहजा संजोग समै अंतरु न पीअ सै ।

जशी सून घरातील वडीलधाऱ्यांसमोर बुरखा पांघरून घेते, पण अंथरुण वाटताना नवऱ्यापासून अंतर ठेवत नाही;

ਜੈਸੇ ਮਣਿ ਅਛਤ ਕੁਟੰਬ ਹੀ ਸਹਿਤ ਅਹਿ ਬੰਕ ਤਨ ਸੂਧੋ ਬਿਲ ਪੈਸਤ ਹੁਇ ਜੀਅ ਸੈ ।
जैसे मणि अछत कुटंब ही सहित अहि बंक तन सूधो बिल पैसत हुइ जीअ सै ।

मादी साप आणि त्याच्या कुटुंबासोबत जसा साप वाकडा राहतो, पण बुडात शिरल्यावर सरळ होतो;

ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਅਛਤ ਨ ਬੋਲੈ ਸੁਤ ਬਨਿਤਾ ਸੈ ਪਾਛੇ ਕੈ ਦੈ ਸਰਬਸੁ ਮੋਹ ਸੁਤ ਤੀਅ ਸੈ ।
माता पिता अछत न बोलै सुत बनिता सै पाछे कै दै सरबसु मोह सुत तीअ सै ।

जसा मुलगा आपल्या आई-वडिलांसमोर बायकोशी बोलणे टाळतो, पण एकटाच तिच्यावर प्रेमाचा वर्षाव करतो.

ਲੋਗਨ ਮੈ ਲੋਗਾਚਾਰ ਗੁਰਮੁਖਿ ਏਕੰਕਾਰ ਸਬਦ ਸੁਰਤਿ ਉਨਮਨ ਮਨ ਹੀਅ ਸੈ ।੪੧।
लोगन मै लोगाचार गुरमुखि एकंकार सबद सुरति उनमन मन हीअ सै ।४१।

त्याचप्रमाणे एक भक्त शीख इतरांमध्ये सांसारिक दिसतो परंतु त्याचे मन गुरूच्या वचनाशी जोडून, तो आध्यात्मिकरित्या उठतो आणि परमेश्वराचा साक्षात्कार करतो. भावार्थ: एखादी व्यक्ती बाह्यतः एक सांसारिक व्यक्ती म्हणून स्वतःला राखू शकते परंतु अंतर्मनात स्वतःला जोडून ठेवते.