कबित सवैये भाई गुरदास जी

पान - 329


ਜੈਸੇ ਜਲ ਅੰਤਰਿ ਜੁਗੰਤਰ ਬਸੈ ਪਾਖਾਨ ਭਿਦੈ ਨ ਰਿਦੈ ਕਠੋਰ ਬੂਡੈ ਬਜ੍ਰ ਭਾਰ ਕੈ ।
जैसे जल अंतरि जुगंतर बसै पाखान भिदै न रिदै कठोर बूडै बज्र भार कै ।

ज्याप्रमाणे दगड पाण्यात युगानुयुगे राहतो, तरीही तो कठोर मनाचा असल्याने तो कधीही मऊ होत नाही. त्याच्या घनता आणि घन वस्तुमानामुळे ते बुडते;

ਅਠਸਠਿ ਤੀਰਥ ਮਜਨ ਕਰੈ ਤੋਬਰੀ ਤਉ ਮਿਟਤ ਨ ਕਰਵਾਈ ਭੋਏ ਵਾਰ ਪਾਰ ਕੈ ।
अठसठि तीरथ मजन करै तोबरी तउ मिटत न करवाई भोए वार पार कै ।

ज्याप्रमाणे कोलोसिंथ (तुम्मा) कडूपणा गमावत नाही, तसेच तीर्थक्षेत्राच्या अठ्ठावन्न ठिकाणी आतून आणि बाहेरून धुतली जाते.

ਅਹਿਨਿਸਿ ਅਹਿ ਲਪਟਾਨੋ ਰਹੈ ਚੰਦਨਹਿ ਤਜਤ ਨ ਬਿਖੁ ਤਊ ਹਉਮੈ ਅਹੰਕਾਰ ਕੈ ।
अहिनिसि अहि लपटानो रहै चंदनहि तजत न बिखु तऊ हउमै अहंकार कै ।

ज्याप्रमाणे साप आयुष्यभर चंदनाच्या झाडाच्या खोडाला चिकटून राहतो, परंतु दीर्घायुष्याच्या अभिमानामुळे तो त्याचे विष टाकत नाही;

ਕਪਟ ਸਨੇਹ ਦੇਹ ਨਿਹਫਲ ਜਗਤ ਮੈ ਸੰਤਨ ਕੋ ਹੈ ਦੋਖੀ ਦੁਬਿਧਾ ਬਿਕਾਰ ਕੈ ।੩੨੯।
कपट सनेह देह निहफल जगत मै संतन को है दोखी दुबिधा बिकार कै ।३२९।

त्याचप्रमाणे, ज्याचे मन नीच आणि खोटे आहे, त्याला कपटी आणि संशयास्पद प्रेम आहे. त्याचे जगातील जीवन व्यर्थ आणि व्यर्थ आहे. तो संत आणि गुरूभिमुख व्यक्तींचा निंदा करणारा आहे आणि त्याच्या 'माझ्या'च्या आणि पापांच्या जाळ्यात अडकलेला आहे.