एक हसणारी व्यक्ती आनंदाने आनंदी आणि हसणाऱ्या व्यक्तीला वेगवेगळ्या गोष्टी विचारते ज्यामुळे त्यांना हसता येते. त्याचप्रमाणे रडणारी व्यक्ती दुसऱ्या रडणाऱ्या व्यक्तीला रडण्यास कारणीभूत असलेल्या गोष्टी विचारते.
स्थायिक झालेली व्यक्ती दुसऱ्या स्थायिक व्यक्तीसोबत स्थायिक होण्याचे साधन सामायिक करेल. एखाद्या मार्गावर चालणारा माणूस दुसऱ्याला योग्य मार्गावर विचारेल, ज्या गोष्टी एखाद्याला योग्य मार्गावर नेतील.
एक सांसारिक व्यक्ती इतर सांसारिक व्यक्तींना सांसारिक घडामोडींचे विविध पैलू विचारतो. जो वेदांचा अभ्यास करतो तो वेदांचे ज्ञान असलेल्या दुसऱ्याकडून वेदांबद्दल विचारतो.
वरील सर्व गोष्टी माणसाचे व्यसन भागवतात, पण अशा थाटांनी कोणाचेही जन्म-मृत्यूचे चक्र संपवता आलेले नाही. जे आपले लक्ष प्रभूच्या पावन चरणी एकवटतात, तेच गुरूंचे आज्ञाधारक शिष्यच त्यांचा अंत करू शकतात.