ತನ್ನ ಅಚ್ಚುಮೆಚ್ಚಿನ ನಿಜವಾದ ಗುರುವಿನಿಂದ ಬೇರ್ಪಟ್ಟ ಒಬ್ಬ ಸಂವೇದನಾಶೀಲ ಮಹಿಳೆ (ಭಕ್ತ ಸಿಖ್) ತನ್ನ ಪ್ರಿಯತಮೆಗೆ ಪತ್ರ ಬರೆಯುತ್ತಾಳೆ, ಅವನ ಅಗಲಿಕೆ ಮತ್ತು ಉದ್ದವಾದ ವಿಘಟನೆಯು ಅವಳ ಮೈಬಣ್ಣದ ಕಾಗದವನ್ನು ಬಿಳಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದೆ ಮತ್ತು ಅವಳ ಅಂಗಗಳು ಮುರಿದು ಬೀಳುವ ಮಟ್ಟಿಗೆ ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆ
ಬೇರ್ಪಟ್ಟ ಮಹಿಳೆ ತನ್ನ ಸಂಕಟದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ತಾನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುವ ನೋವನ್ನು ಬರೆಯುತ್ತಾಳೆ. ಅವನ ಅಗಲಿಕೆಯು ವಾಸ್ತವಿಕವಾಗಿ ತನ್ನ ಚರ್ಮದ ಬಣ್ಣವನ್ನು ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿಸಿದೆ ಎಂದು ಅವಳು ಅಳುತ್ತಾಳೆ.
ಬೇರ್ಪಟ್ಟ ಮಹಿಳೆ ತನ್ನ ಹೃದಯದ ಬುಡದಿಂದ ಅಳುತ್ತಾ, ಬೇರ್ಪಡುವ ಬೇರ್ಪಡಿಕೆಯ ಸಂಕಟದಿಂದಾಗಿ ತಾನು ಬರೆಯುತ್ತಿರುವ ಲೇಖನಿಯ ಎದೆಯೂ ಬಿರುಕು ಬಿಟ್ಟಿದೆ ಎಂದು ಬರೆಯುತ್ತಾಳೆ.
ತಣ್ಣನೆಯ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಮತ್ತು ದುಃಖಿಸುತ್ತಾ, ಅವಳು ತನ್ನ ದುಃಖದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾಳೆ ಮತ್ತು ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆಯ ಅಸ್ತ್ರವು ಅವಳ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಆಳವಾಗಿ ತೂರಿಕೊಂಡಾಗ ಯಾರಾದರೂ ಹೇಗೆ ಬದುಕಬಹುದು ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಾಳೆ. (210)