ವಿಧಿವತ್ತಾದ ಪೂಜೆಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದು, ದೇವರಿಗೆ ನೈವೇದ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದು, ಅನೇಕ ರೀತಿಯ ಪೂಜೆಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದು, ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ಕಠಿಣವಾದ ಶಿಸ್ತಿನಿಂದ ಜೀವನ ನಡೆಸುವುದು, ದಾನ ಮಾಡುವುದು;
ಮರುಭೂಮಿಗಳು, ಜಲಮೂಲಗಳ ಪರ್ವತಗಳು, ತೀರ್ಥಯಾತ್ರಾ ಸ್ಥಳಗಳು ಮತ್ತು ಪಾಳುಭೂಮಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡುವುದು, ಹಿಮಾಲಯದ ಹಿಮದಿಂದ ಆವೃತವಾದ ಶಿಖರಗಳನ್ನು ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ಜೀವವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವುದು;
ವೇದಗಳ ಪಠಣ, ಸಂಗೀತ ವಾದ್ಯಗಳ ಪಕ್ಕವಾದ್ಯದ ವಿಧಾನಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಡುವುದು, ಯೋಗದ ಹಠಮಾರಿ ವ್ಯಾಯಾಮಗಳನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುವುದು ಮತ್ತು ಯೋಗ ಶಿಸ್ತಿನ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಚಿಂತನೆಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು;
ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ದುರ್ಗುಣಗಳಿಂದ ದೂರವಿಡುವುದು ಮತ್ತು ಯೋಗದ ಇತರ ಮೊಂಡುತನದ ಅಭ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವುದು, ಇದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಬ್ಬ ಗುರು ಪ್ರಜ್ಞೆಯು ಸಂತ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಸಹವಾಸ ಮತ್ತು ನಿಜವಾದ ಗುರುವಿನ ಆಶ್ರಯದ ಮೇಲೆ ತ್ಯಾಗ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಈ ಎಲ್ಲಾ ಆಚರಣೆಗಳು ಕ್ಷುಲ್ಲಕ ಮತ್ತು ನಿಷ್ಕಪಟವಾಗಿವೆ. (255)