सत्यगुरुस्य शरणं कृत्वा तस्य शिक्षानुसारं मनः, वचनं, कर्म च ढालनेन गुरुचेतनः त्रिलोकस्य घटनां सहजतया ज्ञायते। अन्तः वसन्तं सत्यं भगवन्तं परिजानाति।
कर्मचित्तवचनसौहार्देन मनसः विचाराः, कृतानां कर्मणां वचनं, कृतानां कर्मणां च सङ्गतिः प्रभाविता भवति।
यथा गुड-इक्षु-मधुका-इण्डिका-पुष्पेभ्यः मद्यं पच्यते, तथैव गुरु-चेतनः नाम अमृतस्य अद्वितीयं प्रवाहं प्राप्नोति यदा स्वगुरु-उपदेशानां ज्ञानं, एतेषु उपदेशेषु ध्यानं (मनसः एकाग्रता) शुद्धानि कर्माणि च क्रियन्ते
गुरुचेतनः भगवतः नामस्य प्रेम्णः अमृतं गभीरं पिबन् आत्मनः तृप्तिं करोति तथा च सत्यगुरुस्य दिव्यवचनेन सह संयोगेन समतावस्थायां निवसति। (४८) ९.