दिव्यवचने मनसः लीनत्वेन गुरुसेवकः अन्तः भगवतः कान्तिम् अनुभवति, तादृशावस्थायां त्रिलोकेषु त्रिषु च घटनासु अवगतः भवति।
चैतन्यगुरुचेतनपुरुषे दिव्यवचनस्य निवसनेन सः अन्तः दिव्यप्रज्ञायाः तेजः अनुभवति। अस्मिन् च अवस्थायां सः ईश्वरेण सह सम्बन्धं स्थापयति, स्थायि आनन्दं च भुङ्क्ते। स तदा अनक्न् अवगच्छति
शब्दे मग्नतायाः कारणेन सः दसम दुआरात् नामस्य अमृतस्य नित्यं प्रवाहं अनुभवति, तस्य आनन्दं च निरन्तरं भुङ्क्ते।
एतत् तस्य चैतन्यस्य निमग्नता तं सान्त्वनात्मकं शान्तिप्रदं भगवता सह संलग्नं करोति, सः च स्वनामध्यानयन् लीनः तिष्ठति। (७७) ९.