कवित सवैय भाई गुरुदासः

पुटः - 240


ਗਊ ਮੁਖ ਬਾਘੁ ਜੈਸੇ ਬਸੈ ਮ੍ਰਿਗਮਾਲ ਬਿਖੈ ਕੰਗਨ ਪਹਿਰਿ ਜਿਉ ਬਿਲਈਆ ਖਗ ਮੋਹਈ ।
गऊ मुख बाघु जैसे बसै म्रिगमाल बिखै कंगन पहिरि जिउ बिलईआ खग मोहई ।

यथा गोसदृशः निर्दोषतां धारयन् सिंहः मृगयूथं प्रविशति, बिडालः वा तीर्थयात्रायाः सद्यः प्रत्यागतवती एवं पवित्रा इति पक्षिणः वञ्चयति।

ਜੈਸੇ ਬਗ ਧਿਆਨ ਧਾਰਿ ਕਰਤ ਅਹਾਰ ਮੀਨ ਗਨਿਕਾ ਸਿੰਗਾਰ ਸਾਜਿ ਬਿਭਿਚਾਰ ਜੋਹਈ ।
जैसे बग धिआन धारि करत अहार मीन गनिका सिंगार साजि बिभिचार जोहई ।

यथा बगुला जले एकेन पादेन स्थित्वा चिन्तयन्तं दर्शयति, परन्तु एतेषां समीपं गच्छन्तीनां लघुमत्स्यान् आक्रमयति, तथैव वेश्या विवाहिता इव आत्मानं आराध्य कामपूर्णं व्यक्तिं तस्याः दर्शनं प्रतीक्षते

ਪੰਚ ਬਟਵਾਰੋ ਭੇਖਧਾਰੀ ਜਿਉ ਸਘਾਤੀ ਹੋਇ ਅੰਤਿ ਫਾਸੀ ਡਾਰਿ ਮਾਰੈ ਦ੍ਰੋਹ ਕਰ ਦ੍ਰੋਹਈ ।
पंच बटवारो भेखधारी जिउ सघाती होइ अंति फासी डारि मारै द्रोह कर द्रोहई ।

यथा कुलीनः आर्यस्य वेषं स्वीकृत्य घातकः भूत्वा अन्येषां कण्ठे पाशं कृत्वा हन्ति, अविश्वासः, विश्वासघातकः च भवति

ਕਪਟ ਸਨੇਹ ਕੈ ਮਿਲਤ ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਮੈ ਚੰਦਨ ਸੁਗੰਧ ਬਾਂਸ ਗਠੀਲੋ ਨ ਬੋਹਈ ।੨੪੦।
कपट सनेह कै मिलत साधसंगति मै चंदन सुगंध बांस गठीलो न बोहई ।२४०।

तथा च नकली-नकली-प्रेम-युक्तः पुरुषः साधु-सङ्गमे आगच्छति चेत्, सन्निकर्षे वर्धमानोऽपि ग्रन्थितः वेणुवृक्षः यथा गन्धं न लभते, तथैव पवित्रसङ्घस्य सद्प्रभावं न लभते वा आत्मसातयति वा