कवित सवैय भाई गुरुदासः

पुटः - 525


ਜਾਤ ਹੈ ਜਗਤ੍ਰ ਜੈਸੇ ਤੀਰਥ ਜਾਤ੍ਰਾ ਨਮਿਤ ਮਾਝ ਹੀ ਬਸਤ ਬਗ ਮਹਿਮਾ ਨ ਜਾਨੀ ਹੈ ।
जात है जगत्र जैसे तीरथ जात्रा नमित माझ ही बसत बग महिमा न जानी है ।

यथा सर्वं जगत् तीर्थस्थानानि गच्छति, परन्तु तत्र निवसतः बगुला एतेषां स्थानानां माहात्म्यं न प्रशंसति,

ਪੂਰਨ ਪ੍ਰਗਾਸ ਭਾਸਕਰਿ ਜਗਮਗ ਜੋਤ ਉਲੂ ਅੰਧ ਕੰਧ ਬੁਰੀ ਕਰਨੀ ਕਮਾਨੀ ਹੈ ।
पूरन प्रगास भासकरि जगमग जोत उलू अंध कंध बुरी करनी कमानी है ।

यथा सूर्योदयसमये समन्ततः तेजस्वी ज्योतिः प्रसरति, परन्तु उलूकः एतावता दुष्कृतं कृतवान् यत् सः कृष्णगुहाबिलेषु निगूढः तिष्ठति।

ਜੈਸੇ ਤਉ ਬਸੰਤ ਸਮੈ ਸਫਲ ਬਨਾਸਪਤੀ ਨਿਹਫਲ ਸੈਂਬਲ ਬਡਾਈ ਉਰ ਆਨੀ ਹੈ ।
जैसे तउ बसंत समै सफल बनासपती निहफल सैंबल बडाई उर आनी है ।

यथा वसन्तऋतौ सर्वाणि वनस्पतयः पुष्पाणि फलानि च ददति किन्तु यस्मिन् कपासस्य क्षौमवृक्षः विशालः पराक्रमी च स्तुतिम् आनयत्, सः पुष्पफलहीनः एव तिष्ठति।

ਮੋਹ ਗੁਰ ਸਾਗਰ ਮੈ ਚਾਖਿਓ ਨਹੀ ਪ੍ਰੇਮ ਰਸੁ ਤ੍ਰਿਖਾਵੰਤ ਚਾਤ੍ਰਿਕ ਜੁਗਤ ਬਕਬਾਨੀ ਹੈ ।੫੨੫।
मोह गुर सागर मै चाखिओ नही प्रेम रसु त्रिखावंत चात्रिक जुगत बकबानी है ।५२५।

सत्यगुरुवत् विशालसमुद्रसमीपे निवसन् अपि अहं अभाग्यः तस्य प्रेमपूर्णपूजनाप्राप्तं दिव्यं अमृतं न आस्वादितवान् आसम्। अहं केवलं वर्षापक्षी इव तृष्णायाः कोलाहलं कुर्वन् आस्मि। केवलं शून्यवादेषु चिन्तनेषु च प्रवृत्तः अस्मि