कवित सवैय भाई गुरुदासः

पुटः - 609


ਜੈਸੇ ਤਿਲ ਬਾਸ ਬਾਸ ਲੀਜੀਅਤ ਕੁਸਮ ਤੇ ਤਾਂ ਤੇ ਹੋਤ ਹੈ ਫੁਲੇਲ ਜਤਨ ਕੈ ਜਾਨੀਐ ।
जैसे तिल बास बास लीजीअत कुसम ते तां ते होत है फुलेल जतन कै जानीऐ ।

यथा पुष्पेभ्यः गन्धं निष्कास्य तिलतैलेन मिश्रितं ततः केनचित्प्रयत्नेन सुगन्धतैलं निर्मीयते ।

ਜੈਸੇ ਤੌ ਅਉਟਾਇ ਦੂਧ ਜਾਮਨ ਜਮਾਇ ਮਥ ਸੰਜਮ ਸਹਤ ਘ੍ਰਿਤ ਪ੍ਰਗਟਾਇ ਮਾਨੀਐ ।
जैसे तौ अउटाइ दूध जामन जमाइ मथ संजम सहत घ्रित प्रगटाइ मानीऐ ।

यथा क्षीरं कठिनतया क्वाथ्य शीतलं कृत्वा अल्पमात्रायां जठरद्रव्यं योजयित्वा दधिरूपेण परिणमति । एतत् दधि मथ्यमानं घृतं च लभ्यते। ततः घृतं घृतं (स्पष्टं घृतं) परिणमति ।

ਜੈਸੇ ਕੂਆ ਖੋਦ ਕਰਿ ਬਸੁਧਾ ਧਸਾਇ ਕੋਠੀ ਲਾਜ ਕਉ ਬਹਾਇ ਡੋਲ ਕਾਢਿ ਜਲ ਆਨੀਐ ।
जैसे कूआ खोद करि बसुधा धसाइ कोठी लाज कउ बहाइ डोल काढि जल आनीऐ ।

यथा कूपं खनितुं मृत्तिका खनिता ततः कूपप्रमाणस्य आकारस्य च फ्रेमः अन्तः धक्कायते, यतः दीर्घपाशेन बद्धं लोटा जलं बहिः आकर्षयितुं प्रयुज्यते

ਗੁਰ ਉਪਦੇਸ ਤੈਸੇ ਭਾਵਨੀ ਭਕਤ ਭਾਇ ਘਟ ਘਟ ਪੂਰਨ ਬ੍ਰਹਮ ਪਹਿਚਾਨੀਐ ।੬੦੯।
गुर उपदेस तैसे भावनी भकत भाइ घट घट पूरन ब्रहम पहिचानीऐ ।६०९।

तथा च यदि सत्यगुरुस्य उपदेशः प्रत्येकं प्राणेन सह भक्त्या प्रेम्णा च अभ्यासः भवति तर्हि सिद्धः भगवान् सर्वेषु सर्वेषु च स्ववैभवे आसन्नः भवति। (६०९) ९.