यथा पिपीलिका फलं प्राप्तुं मन्दं मन्दं वृक्षं क्रन्दति, पक्षी तु उड्डीय तत्क्षणमेव प्राप्नोति ।
यथा मार्गस्य रटेषु गच्छन् वृषभशकटः मन्दं गन्तव्यं प्राप्नोति परन्तु मार्गस्य उभयतः गच्छन् अश्वः द्रुतं गत्वा शीघ्रं गन्तव्यं प्राप्नोति।
यथा कतिपयसेकेण्डेषु माइलमपि न आच्छादयति किन्तु मनः सेकण्डखण्डे चतुर्दिक्षु प्राप्य परिभ्रमति।
तथा च वेदसांसारिकविषयाणां ज्ञानं वादविवादाभिप्रदानम् । एषः विधिः पिपीलिकागतिः इव अस्ति । किन्तु सत्यगुरुस्य शरणं स्वीकृत्य भगवतः अमोघं स्थिरं च स्थानम् अचिरेण एव प्राप्यते।