कवित सवैय भाई गुरुदासः

जैसे धोभी साबन लगाइ पीटै पाथर सै निरमल करत है बसन मलीन कउ ।

यथा प्रक्षालकः मलिनवस्त्रे साबुनं प्रयोजयित्वा ततः पुनः पुनः पट्टिकायां ताडयति यत् तत् स्वच्छं उज्ज्वलं च भवति ।

जैसे तउ सुनार बारंबार गार गार ढार करत असुध सुध कंचन कुलीन कउ ।

यथा सुवर्णकारः सुवर्णं पुनः पुनः तप्तं कृत्वा तस्य अशुद्धिम् अपहृत्य शुद्धं प्रकाशमानं च करोति।

जैसे तउ पवन झकझोरत बिरख मिल मलय गंध करत है चंदन प्रबीन कउ ।

यथा मलयपर्वतस्य सुगन्धितः वायुः अन्येषां वनस्पतयः चन्दनवत् मधुरगन्धं कृत्वा प्रचण्डतया कम्पयति।

तैसे गुर सिखन दिखाइ कै ब्रिथा बिबेक माया मल काटि करै निज पद चीन कउ ।६१४।

तथैव सच्चिगुरुः स्वसिक्खान् कष्टप्रदरोगान् अवगतं कृत्वा स्वज्ञानेन, वचनेन, नामेन च माया-कचराम् नाशयति, ततः स्वात्म-विषये अवगतं करोति। (६१४) ९.