कवित सवैय भाई गुरुदासः

पुटः - 605


ਜੈਸੇ ਸਿਮਰ ਸਿਮਰ ਪ੍ਰਿਆ ਪ੍ਰੇਮ ਰਸ ਬਿਸਮ ਹੋਇ ਸੋਭਾ ਦੇਤ ਮੋਨ ਗਹੇ ਮਨ ਮੁਸਕਾਤ ਹੈ ।
जैसे सिमर सिमर प्रिआ प्रेम रस बिसम होइ सोभा देत मोन गहे मन मुसकात है ।

यथा पत्नी भर्त्रा सह सुखानुभवं स्मरति, सुखं अनुभवति, शान्तः भूत्वा सौन्दर्यं उत्खनयन् मनसि विहसति;

ਪੂਰਨ ਅਧਾਨ ਪਰਸੂਤ ਸਮੈ ਰੋਦਤ ਹੈ ਗੁਰਜਨ ਮੁਦਤ ਹ੍ਵੈ ਤਾਹੀ ਲਪਟਾਤ ਹੈ ।
पूरन अधान परसूत समै रोदत है गुरजन मुदत ह्वै ताही लपटात है ।

यथा गर्भस्य समाप्तेः अनन्तरं सा प्रसवं गत्वा वेदनायाः कारणेन रोदिति परन्तु गृहस्य वृद्धाः बालकं दृष्ट्वा प्रसन्नाः भवन्ति तथा च ते तस्य उपरि वारं वारं प्रेम्णः वर्षणं कुर्वन्ति

ਜੈਸੇ ਮਾਨਵਤੀ ਮਾਨ ਤ੍ਯਾਗਿ ਕੈ ਅਮਾਨ ਹੋਇ ਪ੍ਰੇਮ ਰਸ ਪਾਇ ਚੁਪ ਹੁਲਸਤ ਗਾਤ ਹੈ ।
जैसे मानवती मान त्यागि कै अमान होइ प्रेम रस पाइ चुप हुलसत गात है ।

यथा सम्मानिता सुन्दरी स्वस्य अभिमानं दम्भं च क्षिप्य विनयशीलं भवति, भर्तुः प्रेम्णः प्राप्ते तस्य सह मिलित्वा शान्तः भूत्वा अन्तः स्मितं करोति।

ਤੈਸੇ ਗੁਰਮੁਖ ਪ੍ਰੇਮ ਭਗਤਿ ਪ੍ਰਕਾਸ ਜਾਸ ਬੋਲਤ ਬੈਰਾਗ ਮੋਨ ਗਹੇ ਬਹੁ ਸੁਹਾਤ ਹੈ ।੬੦੫।
तैसे गुरमुख प्रेम भगति प्रकास जास बोलत बैराग मोन गहे बहु सुहात है ।६०५।

तथा च सच्चे गुरुस्य आज्ञाकारी शिष्यः यः गुरुणा आशीर्वादितस्य नामस्य प्रेमपूर्णस्य, नित्यस्य ध्यानस्य परिणामेण प्रकाशस्य दिव्यस्य अनुभवं करोति, सः विरक्तभावेन वदति वा आनन्देन मौनेन गच्छति वा, सः बहु आदरं स्तुतिं च अर्जयति। (६०५) ९.