خداوندی که بسیار غیرقابل دسترس، نامتناهی، نورانی درخشان و فراتر از درک است، با کنترل حواس با تمام وسایل موجود نمی توان به آن رسید.
او حتی از طریق برگزاری/اجرای یاگ، هوم (هدایایی به خدای آتش)، برگزاری جشن برای مردان مقدس و یا از طریق راج یوگ قابل تحقق نیست. با نواختن آلات موسیقی و خواندن وداها نمی توان به او دسترسی پیدا کرد.
همچنین نمی توان از طریق بازدید از اماکن زیارتی، جشن گرفتن روزهای مبارک یا خدمت خدایان به چنین خدایی رسید. حتی روزه های بی شمار نمی تواند حتی او را نزدیک کند. تفکرات نیز بیهوده است.
همه روش های خداشناسی فایده ای ندارد. او را تنها می توان با آواز خواندن پیروانش در جمع مردان مقدس و تأمل در او با ذهنی متمرکز و منفرد درک کرد. (304)