همانطور که پرستش شجاع (در سیکند پوران 52 بیر ناندی، بهیرنگی، هانومان، بهیراو و غیره ذکر شده است) شیرینی می خواهد، به همه تقسیم می کند اما خودش نمی خورد.
همانطور که درخت میوه های شیرین می دهد اما خودش آنها را نمی خورد. در عوض پرندگان، مسافران آنها را می چینند و می خورند.
همانطور که اقیانوس مملو از انواع مرواریدها و سنگ های قیمتی است، اما کسانی که قوهایی مانند خلق و خوی دارند در آن غواصی می کنند و از آنها لذت می برند.
به همین ترتیب، بسیاری از مقدسین و گوشه نشینان (که هیچ علاقه ای به خود ندارند و همیشه آماده هستند تا بدون هیچ سودی برای خود به دیگران نیکی کنند) زندگی آنها با کمک به دیگران موفق می شود.