Guru-bilincine sahip bir kişi, sürekli olarak Tanrı'nın adı üzerine meditasyon yaparak kendisini dualiteden ve kast ayrımcılığından uzaklaştırır. Kendini beş kötü huyun (şehvet, öfke, açgözlülük, ego ve bağlılık) pençesinden kurtarır ve kendini bu kötülüğün mantıklarına karıştırmaz.
Nasıl ki bir demir parçasına felsefe taşı değdirildiğinde altına dönüşüyorsa, aynı şekilde Guru ile tanışan bir adanan da dindar ve temiz bir insan olur.
Bedenin dokuz kapısının zevklerini aşarak, melekelerini, onu diğer tüm zevklerden uzaklaştıran ilahi iksirin sürekli aktığı onuncu kapıya yerleştirir.
Emin olun ki Guru ile bir müridin buluşması, müridin Rabbi fark etmesini ve adeta O'na benzemesini sağlar. O zaman kalbi göksel müziğe dalmış halde kalır. (32)