ഗുരുബോധമുള്ള വ്യക്തികൾ സന്യാസിമാരുടെ കൂട്ടായ്മയിൽ ഒത്തുകൂടുകയും ഭഗവാൻ്റെ സ്നേഹനിർഭരമായ നാമത്തെ ധ്യാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
യഥാർത്ഥ ഗുരുവിൻ്റെ രൂപത്തിലുള്ള വിസ്മയവും സുന്ദരനുമായ, ഒരു ഗുരുബോധമുള്ള ഒരാൾക്ക് അത് ചെയ്യാൻ ശ്രമിച്ചാലും അവൻ്റെ കണ്ണുകൾ തള്ളിക്കളയാനാവില്ല.
ഗുരുബോധമുള്ള ഒരു വ്യക്തിക്ക്, വാദ്യോപകരണങ്ങളുടെ അകമ്പടിയോടെ ഭഗവാൻ്റെ പാട്ടുകൾ പാടുന്നതാണ് അത്ഭുതത്തിൻ്റെയും വിസ്മയത്തിൻ്റെയും ഈണം. മനസ്സിനെ ദൈവിക വചനത്തിൽ മുഴുകുന്നത് പല സംവാദങ്ങളിലും ചർച്ചകളിലും പങ്കെടുക്കുന്നതിന് തുല്യമാണ്.
ഭഗവാനോടുള്ള ഭക്തി, ബഹുമാനം, സ്നേഹം, അവനെ കാണാനുള്ള വ്യഗ്രത എന്നിവയോടെ, ഗുരുസ്ഥാനീയനായ ഒരു വ്യക്തി യഥാർത്ഥ ഗുരുവിൻ്റെ പാദങ്ങളുടെ അമൃത് ലഭിക്കാൻ എപ്പോഴും ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അത്തരമൊരു ഭക്തൻ്റെ ഓരോ അവയവവും പ്രിയ ഭഗവാനെ കാണാൻ കൊതിക്കുകയും പ്രതീക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. (254)