Δεν έχω ούτε φωτισμένα μάτια για να ρίξω μια ματιά στον μοναδικό, λαμπερό και αγαπητό εραστή μου ούτε έχω τη δύναμη να δείξω τη ματιά Του σε κανέναν. Τότε πώς μπορεί κανείς να δει ή έστω να δείξει μια ματιά στον εραστή;
Δεν έχω τη σοφία να περιγράψω τις αρετές του αγαπημένου μου που είναι θησαυρός της καλοσύνης. Ούτε έχω αυτιά για να ακούσω τους θαυμασμούς του. Τότε πώς πρέπει να ακούμε και να απαγγέλλουμε τους πανηγυρικούς της πηγής των αξιών και της αριστείας;
Ο νους ούτε κατοικεί στις διδασκαλίες του Αληθινού Γκουρού ούτε εμβαπτίζεται στα κηρύγματα του Γκουρού. Το μυαλό δεν επιτυγχάνει σταθερότητα στα λόγια του Γκουρού. Τότε πώς μπορεί κανείς να εμπλακεί σε ανώτερη πνευματική κατάσταση;
Όλο μου το σώμα πονάει. Εγώ, ο πράος και χωρίς σεβασμό, δεν έχω ούτε ομορφιά ούτε υψηλή κάστα. Τότε πώς μπορώ να γίνω και να γίνω γνωστός ως η πιο αγαπημένη αγάπη του Κυρίου μου Κυρίου; (206)