کبیت سوئے بھائی گورداس جی

انگ - 206

ਦੇਖਬੇ ਕਉ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਨ ਦਰਸ ਦਿਖਾਇਬੇ ਕਉ ਕੈਸੇ ਪ੍ਰਿਅ ਦਰਸਨੁ ਦੇਖੀਐ ਦਿਖਾਈਐ ।

dekhabe kau drisatt na daras dikhaaeibe kau kaise pria darasan dekheeai dikhaaeeai |

دیکھبے کؤ درشن دے واستے درسٹِ یوگی اکھی نہیں ہے کیونکِ نانک سے اکھڑیء بئنّ وکھریاں ہی ہن تے نا اہ درشن دکھالن جوگا ہی ہے، ایسی ہالت وچوں بھلا کس تراں کوئی پیارے پریتم دے درشناں نوں دیکھن اتے دکھالن دا جتن کرے۔ اتھوا دیکھبے دیکھن والے نوں تاں ایہو جیہی نگھا نہیں اتے اہ درشن ایؤں کر کے دکھالن جوگ بھی نہیں کس تراں پیارے دے درشن نوں دیکھیا دکھایا جا سکے۔

ਕਹਿਬੇ ਕਉ ਸੁਰਤਿ ਹੈ ਨ ਸ੍ਰਵਨ ਸੁਨਬੇ ਕਉ ਕੈਸੇ ਗੁਨਨਿਧਿ ਗੁਨ ਸੁਨੀਐ ਸੁਨਾਈਐ ।

kahibe kau surat hai na sravan sunabe kau kaise gunanidh gun suneeai sunaaeeai |

جد کِ اکت درشن سمیں ستے سدھاں بھلیاں ہندیاں ہن تد سپشٹ ہے کِ اوس بابت کچھ کہن واستے سرتِ سوجھی سوجھ کسے نوں نہیں اتھوا جد کہبے کہن والی رسنا نوں اوس پیارے دے من بانی آدِ اندریاں توں پرے ہون کر کے اوس دے سنن سمجھن دی گمتا ہی نہیں، تاں پھیر اہ کیکوں گناں نوں سنا سنا سکے۔ اتھوا سرتِ کہن واستے سمرتھّ نہیں ارُ ایسا ہی سنبے کؤ سنن واستے اس دے انہد شبد دے اہ سدھارن کنّ سمرتھّ نہیں ہن، تد کس پرکار اوس گناں دے ندھ بھنڈار وا ساغر دے گناں نوں سن سکیئے یا سنا سکیئے۔

ਮਨ ਮੈ ਨ ਗੁਰਮਤਿ ਗੁਰਮਤਿ ਮੈ ਨ ਮਨ ਨਿਹਚਲ ਹੁਇ ਨ ਉਨਮਨ ਲਿਵ ਲਾਈਐ ।

man mai na guramat guramat mai na man nihachal hue na unaman liv laaeeai |

گرمتِ شبد سدھانت وا گرؤپدیش دے منن کمان توں پراپت ہون ہاری انبھو روپ سدھی ہے، اہ من وچ نہیں آ سکدی کیونکِ رسنا کنّ آدِ اندریاں توں اگمّ ہون وت اہ من توں بھی اوچر پدوی ہے ارُ جتھے اس اگوچر اوستھا دی پراپتی ہندی ہے اتھے من نہیں رہا کردا بھاو جد تک من ہندا ہے تد تک سنکلپ وکلپ آدِ دی بھرمار کارن اتھے گرمتِ نہیں آ سکدی تے جد گرمت آ جاندی ہے اتھے من بلای جاندا ہے۔ اس واستے ایسی دشا وکھے من نچلا ہو کے انمنی بھاو وچ نہیں لو لگوندا ارتھات لو لون دی اس دشا وچ کوئی لوڑ ہی نہیں رہدی کیونکِ من دی اپھرتا اتے لو ستے ہی ایس دشا وچ لین ہندیاں ہن۔

ਅੰਗ ਅੰਗ ਭੰਗ ਰੰਗ ਰੂਪ ਕੁਲ ਹੀਨ ਦੀਨ ਕੈਸੇ ਬਹੁਨਾਇਕ ਕੀ ਨਾਇਕਾ ਕਹਾਈਐ ।੨੦੬।

ang ang bhang rang roop kul heen deen kaise bahunaaeik kee naaeikaa kahaaeeai |206|

گلّ کیہ کِ اس دشا وچ انگاں اندریاں دے تاں اس پرکار انگ بھنگ ہوئے ہندے ہن، ارُ رنگ روپ دیہ سنگھات بھی اتھوا ہور چجّ آچار روپ والی جوگتا بھی بھنگ ہوئی ہوئی، بھاو وسمرتی دے مارگ نوں سدھاری ہوئی ہندی ہے، تتھا کل ہین کل گوتر دا ابھیمان وا سمپردایک ادھیاس توں بھی رہت ہوئے ہوئیدا ہے، اتے اتینت نمرتا بھاوی نرمان اتسیں کر کے ہولی پھلّ کومل اہ دین اوستھا ہندی ہے جس نوں کسے پرکار بھی ورنن نہیں کیتا جا سکدا، تاں بھلا بہنائک ٹھاکر شرشٹی ناتھ دی نائکا سوامنی بھی کس پرکار آکھی جا سکے۔ بھاو برہے دی تار وچ مگنانے پرکھ نوں جو انبھؤ ہندا ہے اوس نوں کسے پرکار بھی ورنن نہیں کیتا جا سکدا ۔۔206۔۔

سوچی (1 - 675)

کبیت سوئے انگ: 1 - 675