چکوی اہِ دن دے سمیں بھان سورج نوں ہی دھیان وچ لیایا تانگھیا کردی ہے اتے چکور نس رات نوں چند دا ہی ارادھن کردا ہے سو جہڑے جہڑے رنگ پرچے وچ کوئی رچ گیا اوسے اوسے نوں ہی اہ چاہیا کردا ہے۔
مچھلی اتے پتنگے دا ہت پیار جل ارُ پاوک اگنی دے پرسنگ میل نال ہے، ارتھات مچھی سدا جل دا میل چہندی ہے تے پتنگا اگّ دی لاٹ دا اہ اوناں دی ٹیو وادی ٹالی ہوئی نہیں ٹلیا کردی؛ ارُ اور اوڑک پرجنت ہی اہ ایس نوں نباہ دندے ہن۔
مانسروور نال ہنساں دی پریتی ہے تے آن سراں اپر بھٹکنا بگلیاں دی ریتی ہے، اسے کر کے ہی ہنس اتم ہن اتے بگلے نیچ۔ کیوں جُ نا تاں درجے وچ ہی سمان اک بروبر ہن تے نا ہی خوراک دے کارن اوناں دی سمتا بروبری ہے۔
تسی پرکار گرودیو تتھا آن دیوتا دے سیوکاں وچ آپس وکھے بھنّ بھید ہے جیکوں کِ سمندر تے تالاب سمسر نہیں ہندے اتھوا سمندر تے سرتا ندی ایکوں ہی گر سکھاں نوں آن دیو سیوک کسے تراں نہیں پگ سکدے ۔۔492۔۔