ہورناں برچھاں نال ولّ ملاپ پا کے مانو برچھ روپ ہی ہوئی ہوئی پھل والی تے سنگھنی چھایا والی کہون لگ پیندی مانو برچھ روپ ہی ہو جاندی ہے۔ بھاو ہور برچھ اپنے نال لگدے ویل بوٹے نوں اپنے ورگا ہی پھبا دندے ہن، پر وانس تاں ایسا برن دوکھی بنس گھاتی ہے، کِ جہڑا بھی کوئی ولّ بوٹا نیڑے ہو ملے آپ سڑ کے اوس نوں ساڑ گھتیا کردا ہے۔
سارے برچھ ترہرِ = تر = بہتیں ہرِ = پرپھلت ہرے بھرے مولے ہوئے تے پھل والے بنن سار ہٹھاہاں نوں جھک آیا کردے ہن، پر وانس تاں اپنے وڈتّ وچ ہی ڈبیا ہویا آپے ہنکار نوں ہی سمبھلی رکھدا ہے، بھاو اپنی آکڑ وچ کھڑا رہا کردا ہے۔
ساہی ہی بناسپتی برچھ بوٹے سدھ ردے والے، بھاو اندروں باہروں اک سار سرل بھاو والے نگر ہن، تے چپّ سادھی رہندے ہن، پر بانس تاں اندر دا ریتو خالی چھوچھا ارتھات اپر دا چیکنا چوپڑیا ہویا تے اندر سنو ورتی والا، گنڈھیلی گنڈھاں ماریا اتے دھاڑ مار سرر سرر دے واجے وجوندا ہائ ہائ کردا رہندا ہے۔
اسے کر کے ہی اہ وانس، چنن دے بوٹے دے نیڑے بھی اچھت موجود ہندیا، باسنا سگندھی توں سکھنا ہی رہندا ہے، بس ایہو ہی ہال سکھی منڈل وچ وسدے ہوئے گر سکھاں دے دوکھی اؤگن تکن ہارے دوکھنا پھڑن دے جتن کرن والے دا ہے اوس بجر پرانی کٹھور ہردے پاپی پرکھ دا کداچت ادھار نستارا نہیں ہوویگا ۔۔308۔۔