سبھ پرکار دی بنراؤ بوٹے برچھ آدِ وچوں دو برچھ بہت وڈے ہن اک سمبل تے دوسرے وانس پر اہ اپنی بہت بڈائی اچائی تے پسراؤ وچ بوڈے = ڈبے ہوئے مگن ہون کے کر کے اپھل ہی بنے رہندے ہن۔
ہاں! سنگل دا برچھ چنن دی سمیپتا ہندیاں کداچت پون دے اوردھگامی ہو چلن سمیں اوس دی سباسنا کے سگندھی نال سباس ہوت سندر لپٹاں والا چنن بن سکدا ہے، پرنتو بہتیاں گنڈھاں دی ڈھیٹھتا دڑھتا کارن وانس سدیو کال نرگندھ = باسنا مہک توں ونجیا ہی رہندا ہے۔
سمبل دے پھلاں دی تول روں کھگ = پنچھیاں دے کریڑا کلول دی کارن ہندی ہے تے تاں کے تس دی چھایا نوں پشو پنچھی مانیا کردے ہن، کنتو وانس تاں برن = رنگ ہی رنگ دکھاوے دا رکھدا ہے، انجے دوکھی وکاری = وگاڑ کرن ہارا اتے برائی کر کے ساڑ سٹدا ناش کرن ہارا ہے اتھوا آپنے ہی برن بنس دا دوکھی گھاتی اتے برائی کے برے سبھاء کارن آپنے سجاتیاں نوں ساڑ دتا کردا ہے۔
بس اسے بھانت ہی اسادھ اسکھّ جس نے گر دیکھیا لے کے اپنے آپ نوں نہیں سادھیا، سادھ سنگت گرسکھاں دی سنگت پراپت ہون کر کے سادھ ہوت سادھیا ہویا گرو کا سکھّ بن جاندا ہے پرنتو گر گوپ -گرو والا سکھّ ہندا ہویا بھی، جو اپنے آپ نوں لکوندا ہے اتے اپروں سکھّ تے اندروں اسکھّ ہندا ہویا گربھائیاں نال دھروہ کموندا ہے، ترسٹے ن ٹکیا نہیں رہِ سکدا چین کرار نہیں پا سکیگا- چراسی دے گیڑ وچ گڑیندا ہی رہیگا ۔۔307۔۔