Με την ένωση ενός μαθητή που έρχεται στο καταφύγιο του Αληθινού Γκουρού και όταν το μυαλό του είναι εμποτισμένο με τον θείο λόγο, γίνεται έμπειρος στην ένωση του εαυτού του με την Υπέρτατη ψυχή.
Όπως η μυθική σταγόνα της βροχής (Swati) μετατρέπεται σε μαργαριτάρι όταν πέφτει σε ένα κέλυφος Oyster και αποκτά μεγάλη αξία, έτσι θα γινόταν ένας άνθρωπος όταν η καρδιά του γεμίσει με το ελιξίριο Naam του Κυρίου. Ενώνοντας με τον Υπέρτατο, γίνεται κι αυτός σαν Αυτόν. Σαν
Όπως μια λάμπα λαδιού φωτίζει τον άλλον, έτσι και ένας αληθινός θιασώτης (Γκουρσίχ) που συναντά τον Αληθινό Γκουρού γίνεται ενσάρκωση του φωτός Του και λάμπει στο διαμάντι σαν διαμάντι. Τότε υπολογίζει τον εαυτό του.
Όλη η βλάστηση γύρω από ένα σανταλόξυλο γίνεται αρωματική. Ομοίως, οι άνθρωποι και των τεσσάρων καστών γίνονται ανώτερης κάστας μετά τη συνάντηση με τον Αληθινό Γκουρού. (225)