Ακριβώς όπως και η ζάχαρη και το αλεύρι που είναι λευκό μοιάζουν, αλλά μπορούν να αναγνωριστούν μόνο όταν δοκιμάσουν (το ένα είναι γλυκό, το άλλο άτοπο).
Ακριβώς όπως ο ορείχαλκος και ο χρυσός έχουν το ίδιο χρώμα, αλλά όταν και τα δύο τοποθετούνται ενώπιον ενός εξεταστή, η αξία του χρυσού είναι γνωστή.
Όπως και το κοράκι και ο κούκος έχουν μαύρο χρώμα, αλλά διακρίνονται από τη φωνή τους. (Το ένα είναι γλυκό στα αυτιά ενώ το άλλο είναι θορυβώδες και ερεθιστικό).
Ομοίως, τα εξωτερικά σημάδια ενός πραγματικού και ενός ψεύτικου αγίου μοιάζουν, αλλά οι πράξεις και τα χαρακτηριστικά τους μπορούν να αποκαλύψουν ποιος είναι γνήσιος ανάμεσά τους. (Μόνο τότε μπορεί κανείς να ξέρει ποιος είναι καλός και ποιος κακός). (596)