Όλα τα γεγονότα της ευτυχίας και της λύπης, του κέρδους και της απώλειας, της γέννησης και του θανάτου κ.λπ., λαμβάνουν χώρα σύμφωνα με όσα έχει γραφτεί από τον Παντοδύναμο ή είναι προκαθορισμένα. Τίποτα δεν είναι στα χέρια των ζωντανών όντων. Είναι όλα στα χέρια του Παντοδύναμου.
Όλα τα έμβια όντα φέρουν τους καρπούς αυτών που είχαν κάνει. Όποιες πράξεις και να κάνουν, ανταμείβονται ανάλογα. Ο ίδιος ο Παντοδύναμος εμπλέκει τους ανθρώπους στην εκτέλεση διαφόρων πράξεων/πράξεων.
Και έτσι, έκπληκτος, γεννιέται ένα ερώτημα στο μυαλό όλων, ποιος είναι ο πρωταρχικός λόγος, ο Θεός, ο άνθρωπος ή η ίδια η πράξη; Ποια από αυτές τις αιτίες είναι περισσότερο ή λιγότερο; Τι είναι σίγουρα σωστό; Τίποτα δεν μπορεί να ειπωθεί με κανέναν βαθμό βεβαιότητας.
Πώς περνάει κανείς τον έπαινο και τη συκοφαντία, την ευχαρίστηση ή τη λύπη; Τι είναι ευλογία και τι κατάρα; Τίποτα δεν μπορεί να ειπωθεί οριστικά. Δεν μπορεί παρά να σκεφτεί κανείς ότι όλα συμβαίνουν και προκαλούνται από τον ίδιο τον Κύριο. (331)