કબિત સવૈયે ભાઈ ગુર્દાસજી

પાન - 670

ਇਕ ਟਕ ਧ੍ਯਾਨ ਹੁਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮੇ ਚਕੋਰ ਗਤਿ ਪਲ ਨ ਲਗਤ ਸ੍ਵਪਨੈ ਹੂੰ ਨ ਦਿਖਾਈਐ ।

eik ttak dhayaan hute chandrame chakor gat pal na lagat svapanai hoon na dikhaaeeai |

હું મારા પ્રિય ભગવાનને આંખના પલકાર વિના જોતો હતો, જેમ કે એક રડ્ડી છાજલી ચંદ્ર તરફ જુએ છે. ત્યાં કોઈ વિરામ ન હતો. પણ હવે હું તેને સ્વપ્નમાં પણ જોતો નથી.

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਚਨ ਧੁਨਿ ਸੁਨਤਿ ਹੀ ਬਿਦ੍ਯਮਾਨ ਤਾ ਮੁਖ ਸੰਦੇਸੋ ਪਥਕਨ ਪੈ ਨ ਪਾਈਐ ।

amrit bachan dhun sunat hee bidayamaan taa mukh sandeso pathakan pai na paaeeai |

પહેલાં હું મારા પ્રિયતમના મધુર શબ્દોના મધુર તેમના મુખમાંથી સાંભળતો હતો, પણ હવે આ રસ્તે આવતા-જતા પસાર થનારાઓ પાસેથી પણ તેમના સંદેશા પણ મળતા નથી.

ਸਿਹਜਾ ਸਮੈ ਨ ਉਰ ਅੰਤਰ ਸਮਾਤੋ ਹਾਰ ਅਨਿਕ ਪਹਾਰ ਓਟ ਭਏ ਕੈਸੇ ਜਾਈਐ ।

sihajaa samai na ur antar samaato haar anik pahaar ott bhe kaise jaaeeai |

અગાઉ, લગ્નની પથારી પર અમારી મુલાકાત સમયે મારા ગળામાં હારની દખલગીરી પણ અમારી વચ્ચે સહન થતી ન હતી, પરંતુ હવે અમારી વચ્ચે પર્વતીય કદના ઘણા રિવાજો આવી ગયા છે. હું તેમને કેવી રીતે નીચે ઉતારી શકું અને મારા પ્રિય ભગવાન સુધી પહોંચી શકું?

ਸਹਜ ਸੰਜੋਗ ਭੋਗ ਰਸ ਪਰਤਾਪ ਹੁਤੇ ਬਿਰਹ ਬਿਯੋਗ ਸੋਗ ਰੋਗ ਬਿਲਲਾਈਐ ।੬੭੦।

sahaj sanjog bhog ras parataap hute birah biyog sog rog bilalaaeeai |670|

પહેલાં મારી આધ્યાત્મિક શાંતિમાં, મને તેમની નજીક રહેવાનું સુખ અને આનંદ હતો, પરંતુ હવે હું જુદાઈના વેદનાથી રડી રહ્યો છું. (670)

સૂચિ (1 - 675)

કબિત સવૈયે પાન: 1 - 675