કબિત સવૈયે ભાઈ ગુર્દાસજી

પાન - 590


ਜੈਸੇ ਦੀਪ ਦੀਪਤ ਪਤੰਗ ਲੋਟ ਪੋਤ ਹੋਤ ਕਬਹੂੰ ਕੈ ਜ੍ਵਾਰਾ ਮੈ ਪਰਤ ਜਰ ਜਾਇ ਹੈ ।
jaise deep deepat patang lott pot hot kabahoon kai jvaaraa mai parat jar jaae hai |

જેમ એક જીવાત દીવાની જ્યોતથી મોહિત થઈને તેની આસપાસ ચક્કર લગાવે છે અને એક દિવસ જ્યોતમાં પડીને પોતાની જાતને બાળી નાખે છે.

ਜੈਸੇ ਖਗ ਦਿਨਪ੍ਰਤਿ ਚੋਗ ਚੁਗਿ ਆਵੈ ਉਡਿ ਕਾਹੂ ਦਿਨ ਫਾਸੀ ਫਾਸੈ ਬਹੁਰ੍ਯੋ ਨ ਆਇ ਹੈ ।
jaise khag dinaprat chog chug aavai udd kaahoo din faasee faasai bahurayo na aae hai |

જેમ એક પક્ષી આખો દિવસ અનાજ અને કીડા ઉપાડે છે અને સૂર્યાસ્ત થતાં જ પોતાના માળામાં પાછું ફરે છે, પરંતુ કોઈક દિવસે તે પક્ષી પકડનારની જાળમાં ફસાઈ જાય છે અને તેના માળામાં પાછું ફરતું નથી.

ਜੈਸੇ ਅਲ ਕਮਲ ਕਮਲ ਪ੍ਰਤਿ ਖੋਜੈ ਨਿਤ ਕਬਹੂੰ ਕਮਲ ਦਲ ਸੰਪਟ ਸਮਾਇ ਹੈ ।
jaise al kamal kamal prat khojai nit kabahoon kamal dal sanpatt samaae hai |

જેમ કાળી મધમાખી કમળના વિવિધ ફૂલોમાંથી અમૃત શોધતી અને સૂંઘતી રહે છે, પરંતુ એક દિવસ તે બોક્સ જેવા ફૂલમાં ફસાઈ જાય છે.

ਤੈਸੇ ਗੁਰਬਾਨੀ ਅਵਗਾਹਨ ਕਰਤ ਚਿਤ ਕਬਹੂੰ ਮਗਨ ਹ੍ਵੈ ਸਬਦ ਉਰਝਾਇ ਹੈ ।੫੯੦।
taise gurabaanee avagaahan karat chit kabahoon magan hvai sabad urajhaae hai |590|

તેવી જ રીતે, સાધક સતત ગુરબાનીમાં ડૂબકી લગાવે છે, પરંતુ કોઈ દિવસ તે ગુરબાનીમાં એટલો મગ્ન થઈ જાય છે કે તે ગુરુના શબ્દોમાં લીન થઈ જાય છે. (590)