ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 ڪبیت سوائيے ڀائي گرداس جي
صفحو - 670
ਇਕ ਟਕ ਧ੍ਯਾਨ ਹੁਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮੇ ਚਕੋਰ ਗਤਿ ਪਲ ਨ ਲਗਤ ਸ੍ਵਪਨੈ ਹੂੰ ਨ ਦਿਖਾਈਐ ।
eik ttak dhayaan hute chandrame chakor gat pal na lagat svapanai hoon na dikhaaeeai |مان پنهنجي محبوب رب کي اکين جي جھپڪي کان سواءِ ائين ڏسندو هئس جيئن چنڊ کي ڳاڙهسرو ٿلهو ڏسندو آهي. ڪو به وقفو نه ڪندو هو. پر هاڻي مان هن کي خواب ۾ به نه ڏسان.
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਚਨ ਧੁਨਿ ਸੁਨਤਿ ਹੀ ਬਿਦ੍ਯਮਾਨ ਤਾ ਮੁਖ ਸੰਦੇਸੋ ਪਥਕਨ ਪੈ ਨ ਪਾਈਐ ।
amrit bachan dhun sunat hee bidayamaan taa mukh sandeso pathakan pai na paaeeai |اڳي مان پنهنجي محبوب جي مٺڙي ڪلام جو راڳ هن جي وات مان ٻڌندو هوس، پر هاڻي هن طرف اچڻ ۽ وڃڻ وارن کان به سندس پيغام ڪونه ٿو ملي.
ਸਿਹਜਾ ਸਮੈ ਨ ਉਰ ਅੰਤਰ ਸਮਾਤੋ ਹਾਰ ਅਨਿਕ ਪਹਾਰ ਓਟ ਭਏ ਕੈਸੇ ਜਾਈਐ ।
sihajaa samai na ur antar samaato haar anik pahaar ott bhe kaise jaaeeai |اڳي ته شاديءَ جي بستري تي ملڻ وقت به منهنجي ڳچيءَ ۾ هار جي مداخلت اسان جي وچ ۾ برداشت نه ٿيندي هئي، پر هاڻي اسان جي وچ ۾ جبلن جي سائيز جون ڪيتريون رسمون اچي ويون آهن. مان ڪيئن انهن کي مٿي ڪري پنهنجي محبوب رب تائين پهچان؟
ਸਹਜ ਸੰਜੋਗ ਭੋਗ ਰਸ ਪਰਤਾਪ ਹੁਤੇ ਬਿਰਹ ਬਿਯੋਗ ਸੋਗ ਰੋਗ ਬਿਲਲਾਈਐ ।੬੭੦।
sahaj sanjog bhog ras parataap hute birah biyog sog rog bilalaaeeai |670|اڳي منهنجي روحاني سڪون ۾، مون کي هن جي ويجهو ٿيڻ جي خوشي ۽ خوشي هئي، پر هاڻي مان جدائي جي درد سان روئي رهيو آهيان. (670)