هڪ سک جڏهن مقدس جماعت ۾ شامل ٿئي ٿو ۽ خدائي ڪلام ۾ مشغول ٿي وڃي ٿو، تڏهن هن کي محسوس ٿيندڙ روحاني لهرون جو احساس سمنڊ جي موج وانگر آهي.
سمنڊ جهڙو رب اسان جي پهچ کان ٻاهر آهي ۽ ان جي اونهائي اڻپوري آهي. جيڪو رب جي نالي سمرن ۽ عبادتن ۾ مشغول رهي ٿو، اهو ئي قادر مطلق جي زيور جهڙو خزانو محسوس ڪري سگهي ٿو.
رب جو سچو شاگرد ۽ جستجو، رب جي نالي جي زيور جھڙي صفتن جو سوداگر رهي ٿو ۽ هو ڪڏهن به ڏينهن ۽ رات جي وقت، واچ، وقت جي اوسيئڙي ۽ ٻين رسمن ۽ رسمن کان متاثر نه ٿيندو آهي.
جيئن سواتي مينهن جو ڦڙو هڪ قيمتي موتي بڻجي وڃي ٿو جڏهن اهو گہرے سمنڊ جي ڪلهن تي پوي ٿو، اهڙي طرح جڏهن ڪو سک ڏهين افتتاح (دشم در) ۾ نام سمرن جي نتيجي ۾ خدا جي اڻ کٽ موسيقي جو تجربو ڪري ٿو ته هو خدا جي روپ مان بڻجي وڃي ٿو. هڪ انسان