ڪبیت سوائيے ڀائي گرداس جي

صفحو - 663


ਸਿਹਜਾ ਸਮੈ ਅਗ੍ਯਾਨ ਮਾਨ ਕੈ ਰਸਾਏ ਨਾਹਿ ਤਨਕ ਹੀ ਮੈ ਰਿਸਾਇ ਉਤ ਕੋ ਸਿਧਾਰ ਹੈਂ ।
sihajaa samai agayaan maan kai rasaae naeh tanak hee mai risaae ut ko sidhaar hain |

پنهنجي جوانيءَ، دولت ۽ جاهليءَ جي غرور جي ڪري، مون پنهنجي محبوب رب کي ساڻس ملڻ وقت راضي نه ڪيو. نتيجي ۾ هو مون سان ٽڪرائجي ويو ۽ مون کي ڪنهن ٻئي هنڌ ڇڏي ويو. (مان پنهنجي انساني زندگيءَ مان لطف اندوز ٿيڻ ۾ ڏاڍو مشغول هوس ۽ ڌيان نه ڏنو

ਪਾਛੈ ਪਛਤਾਇ ਹਾਇ ਹਾਇ ਕਰ ਕਰ ਮੀਜ ਮੂੰਡ ਧੁਨ ਧੁਨ ਕੋਟਿ ਜਨਮ ਧਿਕਾਰੇ ਹੈਂ ।
paachhai pachhataae haae haae kar kar meej moondd dhun dhun kott janam dhikaare hain |

مان پنهنجي رب جي جدائي کي محسوس ڪرڻ کان پوءِ هاڻي توبهه ڪري رهيو آهيان ۽ غمگين ٿي پنهنجو مٿو پٽي رهيو آهيان، پنهنجي لکين جنمن کي ان کان جدا ٿيڻ تي لعنتون ڏيندو آهيان.

ਔਸਰ ਨ ਪਾਵੋਂ ਬਿਲਲਾਉ ਦੀਨ ਦੁਖਤ ਹ੍ਵੈ ਬਿਰਹ ਬਿਯੋਗ ਸੋਗ ਆਤਮ ਸੰਘਾਰੇ ਹੈਂ ।
aauasar na paavon bilalaau deen dukhat hvai birah biyog sog aatam sanghaare hain |

مون کي پنهنجي رب سان ملڻ جو اهو موقعو هاڻي ڪڏهن به نه ٿو ملي. ان ڪري مان روئي رهيو آهيان، پريشاني ۽ پريشاني کي محسوس ڪري رهيو آهيان. جدائي، ان جي تڪليف ۽ ان جي پريشاني مون کي اذيت ڏئي رهي آهي.

ਪਰਉਪਕਾਰ ਕੀਜੈ ਲਾਲਨ ਮਨਾਇ ਦੀਜੈ ਤੋ ਪਰ ਅਨੰਤ ਸਰਬੰਸ ਬਲਿਹਾਰੈ ਹੈਂ ।੬੬੩।
praupakaar keejai laalan manaae deejai to par anant sarabans balihaarai hain |663|

اي منهنجا رب جا دوست! مون تي هڪ احسان ڪريو ۽ منهنجي جدا ٿيل رب جي مڙس جي ڀرسان آڻيو. ۽ اهڙي احسان لاءِ، مان جيڪي به توتي ڪيترائي ڀيرا قربان ڪندس. (663)