ڪبیت سوائيے ڀائي گرداس جي

صفحو - 387


ਨਿਰਾਧਾਰ ਕੋ ਅਧਾਰੁ ਆਸਰੋ ਨਿਰਾਸਨ ਕੋ ਨਾਥੁ ਹੈ ਅਨਾਥਨ ਕੋ ਦੀਨ ਕੋ ਦਇਆਲੁ ਹੈ ।
niraadhaar ko adhaar aasaro niraasan ko naath hai anaathan ko deen ko deaal hai |

خدا انهن سڀني جو سهارو آهي، جيڪي بغير ڪنهن سهاري جي آهن. هو انهن جي پناهه آهي، جن کي سنڀالڻ وارو ڪو به ناهي. هو انهن سڀني جو مالڪ آهي جيڪي يتيم آهن. هو غريبن لاءِ رحمت جي جاءِ آهي.

ਅਸਰਨਿ ਸਰਨਿ ਅਉ ਨਿਰਧਨ ਕੋ ਹੈ ਧਨ ਟੇਕ ਅੰਧਰਨ ਕੀ ਅਉ ਕ੍ਰਿਪਨ ਕ੍ਰਿਪਾਲੁ ਹੈ ।
asaran saran aau niradhan ko hai dhan ttek andharan kee aau kripan kripaal hai |

جيڪي ڪٿي به پناهه حاصل ڪرڻ کان قاصر آهن، هو انهن کي پناهه ڏئي ٿو. غريبن لاءِ، سندس نالو ئي اصل خزانو آهي. انڌن لاءِ، ھو ھلندڙ لٺ آھي. هو بخيلن تي به پنهنجون مهربانيون ڪندو آهي.

ਅਕ੍ਰਿਤਘਨ ਕੇ ਦਾਤਾਰ ਪਤਤਿ ਪਾਵਨ ਪ੍ਰਭ ਨਰਕ ਨਿਵਾਰਨ ਪ੍ਰਤਗਿਆ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲੁ ਹੈ ।
akritaghan ke daataar patat paavan prabh narak nivaaran pratagiaa pratipaal hai |

بي شڪر ڪرڻ لاء، هو انهن جي ضرورتن جو فراهم ڪندڙ آهي. هو گنهگارن کي پرهيزگار بڻائي ٿو. هو گنهگارن کي جهنم جي باهه کان بچائيندو آهي ۽ پنهنجي رحمدل، رحمدل، نيڪ ۽ پالڻهار جي ڪردار تي قائم رهندو آهي.

ਅਵਗੁਨ ਹਰਨ ਕਰਨ ਕਰਤਗਿਆ ਸ੍ਵਾਮੀ ਸੰਗੀ ਸਰਬੰਗਿ ਰਸ ਰਸਕਿ ਰਸਾਲੁ ਹੈ ।੩੮੭।
avagun haran karan karatagiaa svaamee sangee sarabang ras rasak rasaal hai |387|

هو خرابين کي ناس ڪري ٿو ۽ سڀني جي پوشيده ڪمن کي ڄاڻي ٿو. هو هڪ ساٿي آهي جيڪو هر موڙ ۽ پتلي حالتن ۾ بيٺو آهي. اهڙو رب انهن لاءِ امرت جو خزانو آهي، جيڪي هن جي ديوي امرت کي پسند ڪن ٿا. (387)