سچي گروءَ جا پيارا شاگرد جن جي جسم جو هر عضوو رب جي امرت جهڙو نام ۾ مست هوندو آهي، اُن ۾ سمائجي ويندا آهن، جنهن جو روپ عجيب ۽ دلفريب آهي.
جيئن هڪ ڪتو هميشه روشني جي محبت ۾ جذب ٿيندو آهي، تنهنڪري هڪ ديوان جو ذهن سچي گرو جي هڪ جھلڪ تي مرکوز آهي. جيئن هرڻ کي گانڌي هيرا (پراڻي زماني جو هڪ ساز) جي سُر سان مسحور ڪيو ويندو آهي، تيئن ڪو عقيدتمند به هن جي سريلي آواز ۾ مشغول رهندو آهي.
هڪ گرو تي مبني سک، هوس، ڪاوڙ، لالچ، منسلڪ ۽ غرور جي شرم ۽ ٻين خرابين جي اثر کان آزاد آهي.
گرو-باشعور ۽ نام جي مشق ڪندڙن جو ذهن صوفياتي ڏهين دروازي ۾ رهي ٿو. هي هڪ اهڙي جڳهه آهي جيڪا خوشين سان ڀريل آهي، حيرت کان وڌيڪ حيرت انگيز ۽ سڀ کان وڌيڪ حيرت انگيز. (293)