ڪبیت سوائيے ڀائي گرداس جي

صفحو - 487


ਨਿਸ ਦਿਨ ਅੰਤਰ ਜਿਉ ਅੰਤਰੁ ਬਖਾਨੀਅਤ ਤੈਸੇ ਆਨ ਦੇਵ ਗੁਰਦੇਵ ਸੇਵ ਜਾਨੀਐ ।
nis din antar jiau antar bakhaaneeat taise aan dev guradev sev jaaneeai |

ديوتائن ۽ ديوتائن جي عبادت ۽ پوڄا يعني سچي گروءَ جي عبادت ڪرڻ، رات ۽ ڏينهن جي فرق وانگر آهي.

ਨਿਸ ਅੰਧਕਾਰ ਬਹੁ ਤਾਰਕਾ ਚਮਤਕਾਰ ਦਿਨੁ ਦਿਨੁਕਰ ਏਕੰਕਾਰ ਪਹਿਚਾਨੀਐ ।
nis andhakaar bahu taarakaa chamatakaar din dinukar ekankaar pahichaaneeai |

رات جي اونداهي (جهالت) ۾ تارن (ديوتائن) جي روشني تمام گهڻي هوندي آهي، پر سچي گرو جي علم جي روشني (ڏينهن ۾ سج جي اڀرڻ سان) ظاهر ٿيڻ سان، خدا، واحد ۽ واضح ٿي ويندو آهي.

ਨਿਸ ਅੰਧਿਆਰੀ ਮੈ ਬਿਕਾਰੀ ਹੈ ਬਿਕਾਰ ਹੇਤੁ ਪ੍ਰਾਤ ਸਮੈ ਨੇਹੁ ਨਿਰੰਕਾਰੀ ਉਨਮਾਨੀਐ ।
nis andhiaaree mai bikaaree hai bikaar het praat samai nehu nirankaaree unamaaneeai |

بدڪار ۽ بڇڙا ڪم ڪندڙ بڇڙا ۽ شرارتي ڪمن کان متاثر ٿيندا آهن، پر سچي گرو جي ڄاڻ سان، عقيدتمند سک، خدا جي نالي تي غور ڪندا آهن، هن سان گڏ هڪ ٿي ويندا آهن.

ਰੈਨ ਸੈਨ ਸਮੈ ਠਗ ਚੋਰ ਜਾਰ ਹੋਇ ਅਨੀਤ ਰਾਜੁਨੀਤਿ ਰੀਤਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਬਾਸੁਰ ਬਖਾਨੀਐ ।੪੮੭।
rain sain samai tthag chor jaar hoe aneet raajuneet reet preet baasur bakhaaneeai |487|

رات جو جڏهن سمهڻ جو وقت اچي ٿو، تڏهن غدارن، فريب ۽ بدمعاش ماڻهن جا بڇڙا ارادا غالب ٿين ٿا. پر صبح جو اڀرڻ سان گڏ امرت واري ڪلاڪ (سچو گرو پاران علم جي روشني) رب جي صداقت ۽ انصاف غالب ٿي. (خدائي