جيئن آسمان ۾ اوچتو اوچتو اوچتو اوچتو اونداهي ڪڪر ظاهر ٿين ٿا ۽ پاڻ کي سڀني طرفن ڏانهن پکڙيل آهن.
انهن جي گجگوڙ هڪ تمام مضبوط آواز پيدا ڪري ٿي ۽ روشني سان روشني چمڪي ٿي.
پوءِ مٺي، ٿڌي، امرت جھڙي برسات جا ڦڙا، جتان سواتيءَ جو ڦڙو سيپ تي پوي ٿو ته موتي، ڪيفور، جڏهن پوکيءَ تي پوي ٿو ته ڪيتريون ئي ڪارآمد ٻوٽيون پيدا ٿين ٿيون.
چڱا ڪم ڪندڙ بادل وانگر، گرو-شعور شاگرد جو جسم خدائي آهي. هو ڄمڻ ۽ مرڻ جي چڪر کان آزاد آهي. هو هن دنيا ۾ نيڪي ڪرڻ لاءِ آيو آهي. هو ٻين جي مدد ڪري ٿو رب تائين پهچڻ ۽ محسوس ڪرڻ. (325)