گرو سان ملڻ سان، هڪ سک رب جو ڪلام حاصل ڪري ٿو جنهن تي غور ڪرڻ ۽ هن جي اڻٿڪ ۽ پرعزم ڪوششن سان هن سان هڪ ٿي وڃي ٿو. هو پاڻ کي دنياوي معاملن کان آزاد ڪري رب جي درٻار ۾ زندگي گذاري ٿو.
هو پنهنجيون اکيون دنيا جي دنياوي ڪشش کان بند ڪري ٿو ۽ روحاني حڪمت ۾ رهي ٿو جيڪا هن کي هر شيءِ ۾ هن جي موجودگي کي محسوس ڪرڻ ۾ مدد ڪري ٿي.
هن جي سوچن کي دنياوي ڪشش کان پري ڪري، سندس جهالت جا دروازا کولي ڇڏيا آهن. هو دنياوي لذتن جي سڀني ذريعن کان بيزار ٿي آسماني گيت ۽ موسيقي ٻڌڻ ۾ مشغول ٿي وڃي ٿو.
دنياوي ڪمن کي ڇڏي دنياوي لذتن سان سڀ لاڳاپا ختم ڪري، هو گہرا امرت پيئندو آهي، جيڪو سندس (دشم در) جسم جي آسماني دروازي ۾ مسلسل وهندو رهي ٿو. (11)