పరిపూర్ణ గురువు, సంపూర్ణ భగవంతుని స్వరూపం దయతో గురు శిష్యుని హృదయంలో నిజమైన ఉపన్యాసాన్ని నింపుతుంది. అది అతనిని తెలివితేటలను స్థిరంగా ఉంచుతుంది మరియు అతనిని సంచరించకుండా కాపాడుతుంది.
మాటల్లో నిమగ్నమై, అతని పరిస్థితి తన పరిసరాలలోని ఆనందాన్ని ఆస్వాదిస్తున్న చేపలా తయారవుతుంది. అప్పుడు అతను ప్రతి ఒక్కరిలో లావుగా, అన్ని పాలలో ఉన్న భగవంతుని ఉనికిని తెలుసుకుంటాడు.
భగవంతుడు, నిజమైన గురువు ఎప్పుడూ గురువాక్యంతో నిమగ్నమైన సిక్కు హృదయంలో ఉంటాడు. అతను ప్రతిచోటా భగవంతుని ఉనికిని చూస్తాడు. అతను తన చెవులతో అతనిని వింటాడు, తన నాసికా రంధ్రాలతో అతని ఉనికి యొక్క తీపి వాసనను ఆస్వాదిస్తాడు మరియు పేరును ఆస్వాదిస్తాడు.
వృక్షాలు, మొక్కలు, కొమ్మలు, పువ్వులు మొదలైన వాటిలో విత్తనం ఉన్నట్లే, పరిపూర్ణుడు మరియు సర్వజ్ఞుడైన భగవంతుడు అన్నింటిలోనూ వ్యాపించి ఉన్నాడని ఈ జ్ఞానాన్ని శాశ్వతమైన స్వరూపుడైన నిజమైన గురువు పంచాడు. (276)