శివుడు, బ్రహ్మ, సనక్ మొదలైన దేవతలు కూడా సత్యగురువు యొక్క విధేయత మరియు అంకితభావం గల శిష్యుల సహవాసం ద్వారా ఒక సెకను కూడా ఉంచడం ద్వారా సాధించే సభ యొక్క ప్రాముఖ్యతను పొందలేరు.
పవిత్రమైన సమాజంలో గడిపిన చాలా తక్కువ సమయం సిమృతులు, పురాణాలు, సంగీత వాయిద్యాల పక్కన వేదాలు మరియు వివిధ గాన రీతుల వంటి వివిధ మత గ్రంథాల ద్వారా అనంతం, అనంతం అని పాడారు.
అన్ని దేవతలు, దేవతలు, సంపదలు, ఫలాలు మరియు స్వర్గం యొక్క సుఖాలు పాడతారు మరియు సాధువుల సంఘంతో పాక్షిక సహవాసంతో కూడా వారు అనుభవించిన శాంతిని గుర్తుంచుకుంటారు.
విధేయులైన శిష్యులు తమ మనస్సును అంటిపెట్టుకుని, నిజమైన గురువును భగవంతుని యొక్క సంపూర్ణ మరియు పరిపూర్ణ స్వరూపంగా భావించి ఏకవచనంతో నిజమైన గురువు యొక్క పదాలలో మునిగిపోతారు. (341)