Yn fy ngenedigaeth ddynol pan ddaeth yn amser i gaffael yr elixir fel cariad fy Arglwydd annwyl, ni wnes i ufuddhau i orchymyn fy Ngwir Gwrw i lafurio ac ymarfer dysgeidiaeth y Guru. Dod yn falch o fy ieuenctid a chyfoeth, collais y parch oedd gennyf yn y h
Oherwydd fy ymwneud â phleserau bydol, mae fy Arglwydd anwyl wedi digio wrthyf. Nawr pan fyddaf yn ceisio dod ag ef o gwmpas, yr wyf yn methu. 0 fy nghyfaill duwiol ! Yr wyf yn awr wedi dyfod a mynegi fy ngofid o'ch blaen chwi.
Axiom sylfaenol o'r holl chwedlau gwerin ac ysgrythurau crefyddol yw bod rhywun yn medi'r hyn a hauwyd. Pa bynnag dda neu ddrwg yr ydym yn ei hau, mae'n rhaid inni fedi lawer gwaith yn fwy na hynny.
Rwyf wedi chwilio'r byd i gyd, wedi'i drechu a'i herio. Yr wyf yn awr wedi gwneud fy hun yn gaethwas i'r gweision ac yn nesáu at gaethweision yr Arglwydd, yr wyf yn mynd i'w lloches gyda gweddi - A oes unrhyw was annwyl gan Dduw a all ddwyn o gwmpas fy ngwahanedig a