Inteligjenca e papastër dhe shoqëria e personave të këqij gjeneron epsh dhe pasion, por adoptimi i mësimeve të Guru-së së Vërtetë, e bën një person të disiplinuar dhe të dëlirë.
Dituria e papastër e ngatërron njeriun në valët e urrejtjes dhe lakmisë nën ndikimin e zemërimit, ndërsa në shoqërinë e shenjtorëve arrin përulësinë, durimin dhe mirësinë.
Një person me urtësi të ulët është i zhytur gjithmonë në dashurinë e majës (mamonit). Ai bëhet mashtrues dhe arrogant. Por me intelektin e Guru-së së Vërtetë, njeriu bëhet i butë, i sjellshëm, i përulur dhe i shenjtë.
Ai me intelekt të papastër mbetet i zhytur në vepra të ulëta dhe është i kapur nga armiqësia. Përkundrazi, një person i vetëdijshëm Guru është miqësor dhe me prirje të mira. Mirëqenia dhe e mira e të gjithëve është misioni i tij në jetë, ndërsa një person me intelekt të poshtër en