Kapag ang isang taong may kamalayan sa Guru ay namumuhay nang naaayon sa kanyang Guru, ang kanyang isip ay nababalot sa pag-alaala sa Diyos. Napagtanto Niya na ang lahat ng anyo ay talagang Kanyang mga anyo.
At kapag naitatag niya ang kanyang kaugnayan sa Kanya, napagtanto niya sa pamamagitan ng daluyan ng pagninilay-nilay sa Kanyang pangalan na ang Walang-pormang Panginoon ay nagpakita ng Kanyang sarili sa iba't ibang anyo at anyo.
Ang pagsasama ng isang tapat na Sikh sa Tunay na Guru ay nagbibigay sa kanya ng isang saloobin ng paglilingkod at kabutihan at siya ay nagnanais na maging handa sa Kanyang paglilingkod. Siya pagkatapos ay bumuo ng katangian ng mapagmahal na debosyon at banal na pagmuni-muni.
Ang kalagayan ng pagkakaisa ng isang taong may kamalayan sa Diyos at ng kanyang Tunay na Guru ay maluwalhati at puno ng pagkamangha. Walang ibang estado ang makakapantay nito. Siya ay karapat-dapat sa pagsaludo sa walang katapusang oras, muli at muli. (51)