‘Glacann tú an t-ainm Heer agus itheann tú an bia ag teaghlach na dTurcach (Muslims).’(13)
Dohira
Do thuit an cailin ar crith ar chosaibh Munni agus d'iarr,
‘Inis roinnt rún dom ionas go mbeidh mé in ann éalú ón gcrosaire seo.’(14)
Chaupaee
Nuair a rachaidh Indra chuig na daoine marbh
(Freagra) 'Nuair a rachaidh Dia Indra go dtí an domhan gann, tabharfaidh sé Ranjha air féin.
Beidh grá agat níos mó
‘Titfidh sé go dian i ngrá leat agus tabharfaidh sé ar ais go Amrawati thú (fearann na fuascailte).(15)
Dohira
Rugadh í i dteaghlach Jat.
Tháinig sí i dteach Choochak agus ghlaoigh sí uirthi féin mar Heer.(16)
Chaupaee
Am caite mar seo.
Chuaigh an t-am is chuaigh na blianta thart,
Nuair a bhíonn an óige thart
Tréigthe an óige agus thosaigh drumaí na hóige ag seinm.(l7)
Tagann Ranjha ar ais tar éis dó na buabhaill a innilt.
Nuair a thiocfadh Ranjha ar ais tar éis an eallaigh a innilt, rachadh Heer ar mire,
Rinne sé a lán grá leis
Léirigh sí grá dian ina leith agus léirigh sí go leor gean.(18)
Dohira
Ag ithe, ag ól, ag suí, ag seasamh, ag codladh agus ag dúiseacht,
An t-am ar fad ní choinneodh sí as a meabhair é.(19)
Heer Caint
Féin:
‘Má théann sé amach, téim amach freisin.
'Má fhanann sé sa bhaile mothaím go bhfuil mé i mo shuí leis.
'Tá sé tar éis mo chodladh a sciobadh uaidh agus sa chodladh ní lig sé dom
Aonair. 'Lá i agus lá amuigh, ní lig Ranjha dom a bheith i serenity.'(20)
Chaupaee
Chanadh sí i gcónaí 'Ranjha Ranjha'
Agus bhíodh sí amú air agus í ag dúiseacht.
Ag suí, ag éirí, ag siúl timpeall
Ba ghnách léi é a mheas mar bhall. 21.
An té a fheiceann Heer,
Bheadh sí ag aithris 'Ranjhan, Ranjhan' an t-am ar fad,
Mhothaigh (sé) a leithéid de ghrá don Chaoin
Bhí a grá chomh treisithe sin gur chaill sí a goile ar fad.(22)
Rinneadh foirm Ranjhe di,
Chumasc sí isteach i Ranjha cosúil le braon uisce isteach san uisce féin.
D'éirigh (a riocht) cosúil le fia nuair a chonaic sé an 'mrigya' (sealgair).
D’éirigh sí ina heipitím ar fhianna a thagann chun bheith ina sclábhaí gan a bheith ceangailte.(23)
Dohira
Rinne sí píosa adhmaid, a thiteann isteach sa tine,
Agus fanann sé mar adhmad ar feadh cúpla nóiméad amháin agus ansin éiríonn an tine féin. (24)
Cloistear i ngach áit go ngearrann claíomh duine nó dhó.
Ach iad siúd a ghearrtar le claíomh an díscaoilte ('Badharni'), déantar foirm dhá le haon díobh. 25.