Sri Dasam Granth

Leathanach - 312


ਗੋ ਬਛਰੇ ਅਰੁ ਗੋਪ ਸਭੈ ਗਿਰਗੇ ਸਭ ਪ੍ਰਾਨ ਡਸੇ ਜਬ ਕਾਰੀ ॥
go bachhare ar gop sabhai girage sabh praan ddase jab kaaree |

Ann sin do staon an nathair Kali na ba, na laonna agus na buachaillí gopa go léir agus thit siad go léir síos marbh

ਧਾਇ ਕਹਿਯੋ ਮੁਸਲੀ ਪ੍ਰਭ ਪੈ ਸਭ ਸੈਨ ਸਖਾ ਤੁਮਰੀ ਹਰਿ ਮਾਰੀ ॥੨੦੪॥
dhaae kahiyo musalee prabh pai sabh sain sakhaa tumaree har maaree |204|

Féach ar an méid seo a dúirt Balram le Krishna, ���Rith uait, tá d'arm go léir de na buachaillí maraithe ag an nathair.���204.

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

DOHRA

ਕ੍ਰਿਪਾ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਚਿਤਵੀ ਤਿਨੈ ਜੀਵ ਉਠੇ ਤਤਕਾਲ ॥
kripaa drisatt chitavee tinai jeev utthe tatakaal |

(Sri Krishna) d'fhéach sé air le cairde

ਗਊ ਸਭੈ ਅਰੁ ਸੁਤ ਤਿਨੈ ਅਉ ਫੁਨਿ ਸਭੈ ਗੁਪਾਲ ॥੨੦੫॥
gaoo sabhai ar sut tinai aau fun sabhai gupaal |205|

Bhreathnaigh Krishna i dtreo an tsaoil lena sracfhéachaint ghrásta agus tháinig na ba agus na buachaillí gopa ar ais ar an saol láithreach.205.

ਉਠਿ ਪਾਇਨ ਲਾਗੇ ਤਬੈ ਕਰਹਿੰ ਬਡਾਈ ਸੋਇ ॥
autth paaein laage tabai karahin baddaaee soe |

Ag an am céanna d'éirigh sé agus thosaigh sé ag glóiriú cathaoir (Sri Krishna's).

ਜੀਅ ਦਾਨ ਹਮ ਕੋ ਦਯੋ ਇਹ ਤੇ ਬਡੋ ਨ ਕੋਇ ॥੨੦੬॥
jeea daan ham ko dayo ih te baddo na koe |206|

D’éirigh siad go léir agus theann sé a chosa, ag rá, ���O Thabhartóir na beatha dúinn! níl aon cheann acu níos mó ná tú.���206

ਅਥ ਕਾਲੀ ਨਾਗ ਨਾਥਬੋ ॥
ath kaalee naag naathabo |

Anois an comhthéacs a bhaineann leis an nathair dhubh a cheangal:

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

DOHRA

ਗੋਪ ਜਾਨ ਕੈ ਆਪਨੇ ਕੀਨੇ ਮਨੈ ਬਿਚਾਰ ॥
gop jaan kai aapane keene manai bichaar |

Chuir sé aithne ar an gop (clann) mar a shíl sé féin (Sri Krishna) ina intinn

ਦੁਸਟ ਨਾਗ ਸਰ ਮੈ ਬਸੇ ਤਾ ਕੋ ਲੇਉ ਨਿਕਾਰ ॥੨੦੭॥
dusatt naag sar mai base taa ko leo nikaar |207|

Rinne Krishna comhairliúcháin leis na buachaillí gopa go bhfuil an anfhlaith Naga (Kali) ina chónaí san umar sin agus ba cheart é a dhíshealbhú.���207.

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

SwayYA

ਊਚ ਕਦੰਮਹਿ ਕੋ ਤਰੁ ਥੋ ਤਿਹ ਪੈ ਚੜਿ ਕੈ ਹਰਿ ਕੂਦ ਪਰਿਓ ॥
aooch kadameh ko tar tho tih pai charr kai har kood pario |

Ag dul suas an Kadamb-crann, léim Krishna san umar óna airde

ਤਿਨ ਸੰਕ ਕਰੀ ਮਨ ਮੈ ਨ ਕਛੂ ਫੁਨਿ ਧੀਰਜ ਗਾਢ ਧਰਿਯੋ ਨ ਟਰਿਓ ॥
tin sank karee man mai na kachhoo fun dheeraj gaadt dhariyo na ttario |

Ní raibh eagla air fiú beagán agus bhog sé go foighneach

ਮਨੁਖੋਸਤ ਲੌ ਜਲ ਉਚ ਭਯੋ ਨਿਕਸਿਯੋ ਤਬ ਨਾਗ ਬਡੋ ਨ ਡਰਿਯੋ ॥
manukhosat lau jal uch bhayo nikasiyo tab naag baddo na ddariyo |

D'éirigh an t-uisce go seacht n-airde fear agus uaidh sin, bhí an chuma ar an Naga ach ní raibh Krishna fiú ag an am sin eagla ar chor ar bith.

ਪਟ ਪੀਤ ਧਰੇ ਤਨ ਪੈ ਨਰ ਦੇਖਿ ਮਹਾ ਬਲਿ ਕੈ ਤਿਨ ਜੁਧ ਕਰਿਯੋ ॥੨੦੮॥
patt peet dhare tan pai nar dekh mahaa bal kai tin judh kariyo |208|

Nuair a chonaic an Naga fear ag marcaíocht air, thosaigh sé ag troid.208.

ਬਾਧ ਲਯੋ ਹਰਿ ਕੋ ਤਨ ਸੋ ਕਰ ਕ੍ਰੁਧ ਕਿਧੋ ਤਿਹ ਕੋ ਤਨ ਕਾਟੇ ॥
baadh layo har ko tan so kar krudh kidho tih ko tan kaatte |

Chomhcheangail sé Krishna, a ghearr a chorp i bhfurú mór

ਢੀਲੋ ਰਹਿਯੋ ਹੁਇ ਪੈ ਹਰਿ ਜੀ ਪਿਖਿ ਯਾ ਰਨ ਕੇ ਹੀਯਰੇ ਫੁਨਿ ਫਾਟੇ ॥
dteelo rahiyo hue pai har jee pikh yaa ran ke heeyare fun faatte |

Scaoileadh greim na nathair ar Krishna, ach bhí eagla mhór ar an lucht féachana ina gcroí

ਰੋਵਤ ਆਵਤ ਹੈ ਪਤਨੀ ਬ੍ਰਿਜ ਠੋਕਤ ਮੂੰਡ ਉਖਾਰਤ ਝਾਟੇ ॥
rovat aavat hai patanee brij tthokat moondd ukhaarat jhaatte |

Thosaigh mná an tsráidbhaile Braja ag bogadh i dtreo an taobh sin ag tarraingt a gcuid gruaige agus ag cardáil a gceann,

ਆਇ ਹੈ ਮਾਰ ਉਸੈ ਨਹੀ ਰੋਵਹੁ ਨੰਦ ਇਹੈ ਕਹਿ ਕੈ ਇਨ ਡਾਟੇ ॥੨੦੯॥
aae hai maar usai nahee rovahu nand ihai keh kai in ddaatte |209|

Ach d’árdaigh Nand iad ag rá, ���Ná goil, a dhaoine! Ní fhill Krishna ach ar é a mharú.���209.

ਕਾਨ੍ਰਹਿ ਲਪੇਟ ਬਡੋ ਵਹ ਪੰਨਗ ਫੂਕਤ ਹੈ ਕਰਿ ਕ੍ਰੁਧਹਿ ਕੈਸੇ ॥
kaanreh lapett baddo vah panag fookat hai kar krudheh kaise |

Agus Krishna á idirnascadh, thosaigh an nathair ollmhór sin ag sciobadh go mór

ਜਿਉ ਧਨ ਪਾਤ੍ਰ ਗਏ ਧਨ ਤੇ ਅਤਿ ਝੂਰਤ ਲੇਤ ਉਸਾਸਨ ਤੈਸੇ ॥
jiau dhan paatr ge dhan te at jhoorat let usaasan taise |

Bhí an nathair ag sciobadh cosúil le hiasachtóir airgid ag osna faoi chailliúint a bhosca airgid

ਬੋਲਤ ਜਿਉ ਧਮੀਆ ਹਰਿ ਮੈ ਸੁਰ ਕੈ ਮਧਿ ਸਵਾਸ ਭਰੇ ਵਹ ਐਸੇ ॥
bolat jiau dhameea har mai sur kai madh savaas bhare vah aaise |

(nó) Mar a labhraíonn an dhaukani ('dhamiya'), cruthaítear fuaim mar seo nuair a bhíonn an nathair ag séideadh as an uisce.

ਭੂਭਰ ਬੀਚ ਪਰੇ ਜਲ ਜਿਉ ਤਿਹ ਤੇ ਫੁਨਿ ਹੋਤ ਮਹਾ ਧੁਨਿ ਜੈਸੇ ॥੨੧੦॥
bhoobhar beech pare jal jiau tih te fun hot mahaa dhun jaise |210|

Bhí an nathair sin ag análú mar druma athfhuaimneach nó bhí a glór mar sin ag guairneán mór in uisce.210.

ਚਕ੍ਰਤ ਹੋਇ ਰਹੇ ਬ੍ਰਿਜ ਬਾਲਕ ਮਾਰ ਲਏ ਹਰਿ ਜੀ ਇਹ ਨਾਗੈ ॥
chakrat hoe rahe brij baalak maar le har jee ih naagai |

Tá iontas ar Braj Balak (ag rá), (go) maróidh Sri Krishna an nathair seo.

ਦਛਨ ਤੀਅ ਭੁਜਾ ਗਹਿ ਕੈ ਇਹ ਮਤਿ ਲਗੈ ਦੁਖ ਅਉ ਸੁਖ ਭਾਗੈ ॥
dachhan teea bhujaa geh kai ih mat lagai dukh aau sukh bhaagai |

Bhí buachaillí Braja ag feiceáil seo go léir le hiontas agus ag breith ar airm a chéile, bhí siad ag smaoineamh gur cheart do Krishna an nathair a mharú ar aon chuma

ਖੋਜਤ ਖੋਜਤ ਸਭੈ ਬ੍ਰਿਜ ਕੇ ਜਨ ਕਉਤਕ ਦੇਖਿ ਲਯੋ ਇਹ ਆਗੈ ॥
khojat khojat sabhai brij ke jan kautak dekh layo ih aagai |

(As sin) muintir uile an Bhraj, ag lorg é, (tháinig ann agus) ar aghaidh agus chonaic siad é.

ਸ੍ਯਾਮਹਿ ਸ੍ਯਾਮ ਬਡੋ ਅਹਿ ਕਾਟਤ ਜਿਉ ਰੁਚ ਕੈ ਨਰ ਖਾਵਤ ਸਾਗੈ ॥੨੧੧॥
sayaameh sayaam baddo eh kaattat jiau ruch kai nar khaavat saagai |211|

Bhí na fir agus na mná go léir de Braja ag feiceáil an seó iontach seo agus ar an taobh seo bhí nathair dhubh ag béiceadh Krishna cosúil le duine ag ithe a chuid bia le relish.211.

ਰੋਵਨ ਲਾਗ ਜਬੈ ਜਸੁਦਾ ਚੁਪ ਤਾਹਿ ਕਰਾਵਤ ਪੈ ਜੁ ਅਲੀ ਹੈ ॥
rovan laag jabai jasudaa chup taeh karaavat pai ju alee hai |

Nuair a thosaíonn Jasodha ag caoineadh, cuireann a cairde í ina tost. (Deir siad sin) tá an chluas seo an-láidir

ਦੈਤ ਤ੍ਰਿਨਾਵ੍ਰਤ ਅਉਰ ਬਕੀ ਵ ਬਕਾਸੁਰ ਹਨੇ ਇਹ ਕਾਨ੍ਰਹ ਬਲੀ ਹੈ ॥
dait trinaavrat aaur bakee v bakaasur hane ih kaanrah balee hai |

Nuair a thosaigh Yashoda ag gol freisin, chuir a cairde í ar a suaimhneas ag rá, ���Don��� ná bíodh imní ort ar chor ar bith, mharaigh Krishna deamhain mar Tranavrata, Baki agus Bakasura etc. Tá Krishna thar a bheith cumhachtach

ਆਇ ਹੈ ਮਾਰ ਅਬੈ ਇਹ ਸਾਪਹਿ ਬੋਲਿ ਉਠਿਓ ਇਹ ਭਾਤ ਹਲੀ ਹੈ ॥
aae hai maar abai ih saapeh bol utthio ih bhaat halee hai |

Dúirt Balaram (ó bhun) nach dtiocfaidh Sri Krishna ach amháin tar éis an nathair seo a mharú.

ਤੋਰ ਡਰੈ ਸਭ ਹੀ ਇਹ ਕੇ ਫਨਿ ਪੈ ਕਰੁਨਾ ਨਿਧਿ ਜੋਰ ਛਲੀ ਹੈ ॥੨੧੨॥
tor ddarai sabh hee ih ke fan pai karunaa nidh jor chhalee hai |212|

���Beidh sé ag teacht ar ais tar éis an nathair a mharú,��� ar an taobh eile, scrios Krishna cochaill uile na nathrach sin lena chumhacht.212.

ਕਬਿਯੋ ਬਾਚ ॥
kabiyo baach |

Óráid an fhile:

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

Swayya

ਜਾਨਿ ਦੁਖੀ ਅਪਨ੍ਰਯੋ ਜਨ ਕੌ ਅਪਨੋ ਤਨ ਤਾ ਤੈ ਛਡਾਇ ਲਯੋ ਹੈ ॥
jaan dukhee apanrayo jan kau apano tan taa tai chhaddaae layo hai |

Ar a mhuintir go léir a fheiceáil i gcruachás mór, ina seasamh ar an mbruach,

ਬਕਤ੍ਰ ਬਿਲੋਕ ਬਡੋ ਵਹ ਪੰਨਗ ਪੈ ਮਨ ਭੀਤਰ ਕ੍ਰੁਧ ਭਯੋ ਹੈ ॥
bakatr bilok baddo vah panag pai man bheetar krudh bhayo hai |

Scaoileadh Krishna a chorp as an bhfostú ar an nathair, nuair a chonaic sé seo go raibh buile ar an nathair uafásach

ਸਉ ਫਨ ਕੋ ਸੁ ਫੁਲਾਇ ਉਚਾਇ ਕੈ ਸਾਮੁਹਿ ਤਾਹਿ ਕੇ ਧਾਇ ਗਯੋ ਹੈ ॥
sau fan ko su fulaae uchaae kai saamuhi taeh ke dhaae gayo hai |

Scaip sé arís a cochall, tháinig ag rith os comhair Krishna

ਕੂਦ ਕੈ ਕਾਨ੍ਰਹ ਬਚਾਇ ਕੈ ਦਾਵਹਿ ਉਪਰਿ ਮਾਥ ਜੁ ਠਾਢੋ ਭਯੋ ਹੈ ॥੨੧੩॥
kood kai kaanrah bachaae kai daaveh upar maath ju tthaadto bhayo hai |213|

Krishna, shábháil é féin as an luíochán, léim agus sheas lena chosa ar an forehead an nathair.213.

ਕੂਦਤ ਹੈ ਚੜਿ ਸਿਰ ਊਪਰਿ ਸ੍ਰਉਨ ਸੰਬੂਹ ਚਲੈ ਸਿਰ ਤਾ ਤੇ ॥
koodat hai charr sir aoopar sraun sanbooh chalai sir taa te |

Ag dul suas ar cheann na nathair sin, thosaigh Krishna ag léim agus thosaigh sruthanna na fola te ag sileadh as ceann (an nathair)

ਪ੍ਰਾਨ ਲਗੇ ਛੁਟਨੇ ਜਬ ਹੀ ਛਿਨ ਮੈਨ ਗਈ ਉਡ ਕੈ ਮੁਖਰਾ ਤੇ ॥
praan lage chhuttane jab hee chhin main gee udd kai mukharaa te |

Nuair a bhí an nathair sin ar tí an ceann deireanach a análú, tháinig deireadh lena luster ar fad

ਤਉ ਹਰਿ ਜੀ ਬਲਿ ਕੈ ਤਨ ਕੋ ਸਰ ਤੀਰ ਨਿਕਾਸ ਲਯੋ ਬਹੁ ਭਾਤੇ ॥
tau har jee bal kai tan ko sar teer nikaas layo bahu bhaate |

Ansin tharraing Krishna an nathair go bruach na habhann lena chumhacht

ਜਾਤ ਬਡੋ ਸਰ ਤੀਰ ਬਹਿਯੋ ਰਸਰੇ ਬੰਧ ਖੈਚਤ ਹੈ ਚਹੂੰ ਘਾਤੇ ॥੨੧੪॥
jaat baddo sar teer bahiyo rasare bandh khaichat hai chahoon ghaate |214|

Tarraingíodh Naga sin i dtreo an bhainc agus ar cheangail rópaí as na ceithre thaobh go léir é, tarraingíodh amach é.214.

ਕਾਲੀ ਨਾਗ ਕੀ ਤ੍ਰਿਯੋ ਬਾਚ ॥
kaalee naag kee triyo baach |

Óráid bhean chéile an nathair Kali:

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

SwayYA

ਤਉ ਤਿਹ ਕੀ ਤ੍ਰਿਯਾ ਸਭ ਹੀ ਸੁਤ ਅੰਜੁਲ ਜੋਰ ਕੈ ਯੌ ਘਿਘਯਾਵੈ ॥
tau tih kee triyaa sabh hee sut anjul jor kai yau ghighayaavai |

Ansin cheangail a mhná céile agus a chlann go léir a lámha agus thosaigh siad ag damhsa mar seo,

ਰਛ ਕਰੋ ਇਹ ਕੀ ਹਰਿ ਜੀ ਤੁਮ ਪੈ ਬਰੁ ਦਾਨ ਇਹੈ ਹਮ ਪਾਵੈ ॥
rachh karo ih kee har jee tum pai bar daan ihai ham paavai |

Ansin dúirt mná céile na nathrach, agus iad ag gol, le lámha fillte, ���O Thiarna! tabhair dúinn an chabhair do chosaint na nathrach seo

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੇਤ ਵਹੈ ਹਮ ਲਿਆਵਤ ਬਿਖ ਦਈ ਵਹ ਹੀ ਹਮ ਲਿਆਵੈ ॥
amrit det vahai ham liaavat bikh dee vah hee ham liaavai |

���O Thiarna! má thugann tú ambrosia dúinn, glacaimid mar an gcéanna agus má thugann tú an nimh, a ghlactar linn freisin

ਦੋਸ ਨਹੀ ਹਮਰੇ ਪਤਿ ਕੋ ਕਛੁ ਬਾਤ ਕਹੈ ਅਰੁ ਸੀਸ ਝੁਕਾਵੈ ॥੨੧੫॥
dos nahee hamare pat ko kachh baat kahai ar sees jhukaavai |215|

Níl aon locht ar ár bhfear san,��� ag rá an méid seo chrom siad a gceann.215.